Η ΔΕΣΠΟΙΝΙΣ ΟΣΤΕΝ ΕΡΕΥΝΑ 29 Η συνάντηση αυτή ξεσήκωσε την Τζέιν τόσο που τόλμησε να φανταστεί τον εαυτό της να κάθεται πίσω από έναν πάγκο στην αγορά, με όλα τα χειρόγραφά της τακτοποιημένα σε αντίγραφα ανάμεσα σε εξώφυλλα με μαρμαρογραφία, πάνω σε μια πράσινη τσόχα… Τώρα πιάνει το στόμα της συγκρατώντας έναν λυγμό, καθώς στέκεται καθηλωμένη μπροστά στο άγρια κακοποιημένο πτώμα της καπελούς. Τα χέρια του Τζέιμς αγκαλιάζουν τους ώμους της. «Ας φύγουμε, Τζέιν. Δεν θέλω να ταράζεσαι». «Μα δεν μπορώ. Την ξέρω». Όλοι κοιτάζουν την Τζέιν με ανυπομονησία. «Τότε ποια στον διάολο είναι;» Ο σερ Τζον χτυπάει τη χοντρή γροθιά του στον μαονένιο μπουφέ. «Και πώς βρέθηκε νεκρή στη λιναποθήκη μου;» Η Τζέιν ξεγλιστρά από την αγκαλιά του Τζέιμς και μπαίνει στον μικρό χώρο για να δει καλύτερα το αιματοβαμμένο πρόσωπο της γυναίκας. Πρέπει να βεβαιωθεί πριν πει οτιδήποτε. Ο κύριος Φιτζέραλντ κρατάει το κερί δίπλα στο μάγουλο της γυναίκας και η Τζέιν νιώθει εντελώς εξαντλημένη. Όλα έχουν αλλάξει. Η βραδιά δεν είναι πλέον μια βραδιά ανεμελιάς. Δεν θα δεχτεί τη ρομαντική πρόταση που περιμένει ούτε θα απολαύσει άλλα μυστικά φιλιά με τον εραστή της στο θερμοκήπιο απόψε. «Το όνομά της είναι μαντάμ Ρενό. Ήταν καπελού – αγόρασα από εκείνη ένα καπέλο στην αγορά του Μπέισινγκστοκ». Ο Χένρι γνέφει, σαν αυτή η πληροφορία να του λέει
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=