Η ανατροπή

N I KOΣ ΘΕΜΕ ΛΗΣ 12 προλάβει να στεγνώσουν, κλείδωσε πίσω του την πόρτα, καβάλησε το ποδήλατο, καινούργιο απόκτημα της υπη- ρεσίας, και πήρε τον δρόμο για τους Lloyds. Σε δυο λεπτά, πάνω που άρχισαν να παγώνουν τα χέρια του στο τιμόνι, έμπαινε στο μέγαρο από την πλαϊνή στοά του. Διάσπαρτα φωτισμένα παράθυρα δείχναν πως δούλευε ακόμη κόσμος. Στις σκάλες, στα γραφεία, στους διαδρό- μους, το νεύρο της δουλειάς. Τρεχάματα από γραφείο σε γραφείο, όλοι νοιαζόντουσαν να κλείσουν τις δουλειές της μέρας παρά τη λάμπα του γραφείου. Με τις μαύρες μαν- σέτες μέχρι τον αγκώνα απ’ το πρωί, άλλοι ζητούσαν κι άλλοι πρόσφεραν στους πελάτες τους γκράπες, σναπς, καφέδες ή αφεψήματα για να τους περιποιηθούνε. Τσι- γάρα, πούρα και τσιμπούκια με αρωματικούς καπνούς λιβάνιζαν αδιάκριτα όλα τ’ ανάγλυφα ταβάνια. Κάποιοι παραπονιόντουσαν, γιατί δεν έβρισκαν ένα χαρτί που ήταν σίγουροι ότι οι ίδιοι το ’χαν βάλει στον φάκελο που ’χαν μπροστά τους, άλλος γκρίνιαζε για την ποιότητα της πένας που προμηθεύονταν και έλεγε πως την επόμενη φορά θα άλλαζαν μάρκα, ένας μικρός με έναν δίσκο πε- ριφερόταν διαμαρτυρόμενος για το ποιος είχε παραγγεί- λει τη ζεστή σοκολάτα, που μάλλον είχε κρυώσει. Ο ταχυδρομικός υπάλληλος, περνώντας από γραφείο σε γραφείο, βρήκε τον διευθυντή να συζητά μ’ έναν ευ- παρουσίαστο Αυστριακό στο τέλος του διαδρόμου. Του έκανε νόημα ανεμίζοντας με το δεξί τα τηλεγραφήματα για να τον προϊδεάσει, διέκοψε χωρίς κανέναν δισταγμό τη συζήτηση που είχαν, πήρε τη δέουσα υπογραφή επί-