Η ανατροπή

N I KOΣ ΘΕΜΕ ΛΗΣ 10 ο ίδιος. Καληνύχτισε τους τελευταίους συναδέλφους του που φεύγαν και τυλίχθηκε με την μπέρτα που κρεμούσαν στον καλόγερο κάθε χάραμα όσοι είχανε ολονυχτίς υπη- ρεσία. Πλησίασε τον τηλέγραφο, να βεβαιωθεί πως όλα λειτουργούσανε κανονικά. Τα τηλεγραφήματα συνέχιζαν ερήμην του να καταφθάνουν από τα πέρατα του κόσμου του εμπορίου, των έκτακτων περιστατικών και των αιφ- νίδιων θανάτων. Έτριψε τα χέρια του λίγο από συνήθεια, λίγο για να τα ζεστάνει, και ξεκίνησε με τα καθιερωμένα. Φρόντισε τη σόμπα αδειάζοντας την περίσσια στάχτη και έλεγξε τα ξύλα για τις επόμενες ώρες μιας κρύας νύχτας σαν τόσες άλλες. Έβαλε πάνω της το τσαγερό για τη νυχτερινή τροφοδοσία και άπλωσε γύρω του με προσοχή τα πρώτα κάστανα που θα τον συντρόφευαν. Γύρισε στη θέση του κι έπιασε να ξεμπλέκει την κορ- δέλα, που είχε γίνει πια ένα κουβάρι. Μ’ ένα ψαλιδάκι άρχισε να κόβει και να ξεχωρίζει τα τηλεγραφήματα για τους αποδέκτες της επόμενης μέρας. Έφθασε και στο τηλεγράφημα των Lloyds απ’ την Πόλη και το έβαλε με επιμέλεια στην άκρη μαζί με τα άλλα πέντ’ έξι που είχαν φθάσει από τα άλλα πρακτορεία της ασφαλιστικής αυ- τοκρατορίας. Θα έφευγαν όπως κάθε πρωί, πρώτα πρώ- τα, στις 06:30, πριν καν ανοίξει το ταχυδρομείο. Έτσι ήτανε συμφωνημένο. Και για την ιδιαίτερη εκείνη μετα- χείριση υπήρχε φυσικά και πρόσθετη πλουσιοπάροχη αμοιβή, ανάλογη του ονόματος των Lloyds της Τεργέστης. Άρχισε να κολλάει την κορδέλα με τα μηνύματα στο ει- δικό έντυπο που ήτανε προορισμένο γι’ αυτή τη χρήση,