Η ανατροπή

N I KOΣ ΘΕΜΕ ΛΗΣ 16 λειωνε την ίδια ώρα τις υποθέσεις του στις «Γενικές Ασφά- λειες». Τις προτιμούσε πάντα, ρωμαίικα κεφάλαια, ρω- μαίικες συναλλαγές και η μπέσα μπέσα. «Άντε, καληνύ- χτα» φώναξε δυνατά για όσους τον καταλάβαιναν, εισέ- πραξε δυο τρία «καληνύχτα» αμέσως και μ’ αυταρέσκεια άφησε έναν πατριώτη του να τον ξεπροβοδίσει μέχρι έξω. Η βροχή μπορεί να είχε σταματήσει προ πολλού, όμως το κρύο κρύο. Με το που βγήκε, τον άρπαξε στο πρόσωπο αμέσως. Όσο κι αν η γούνα του τον φύλαγε, τον κράταγε ζεστό, σε λίγο ένιωσε τη μύτη του να στάζει. «Ένα τίλιο πριν πάω για ύπνο είναι ό,τι πρέπει» σκέφτηκε. Σφήνω- σε παραμάσχαλα ένα βάζο από κρύσταλλο βοημικό, τυ- λιγμένο με κάθε προσοχή, δώρο για τη μεγάλη θυγατέρα του Ελένη, «υπάκουο παιδί και φρόνιμο, αλλά ανήσυχο στο βάθος», και τράβηξε με βήμα γρήγορο για το καφενείο του Τομαζαίο στην πλατεία της μπόρσας. Αυτή ήτανε άλλωστε η βραδινή του ρότα. Δεν είχε μάθει και πολλά απ’ τα ταξίδια του στην Τεργέστη. Πρώ- τα στο κανάλι, όπου κάθε φορά μετρούσε τα φουγάρα των ατμόπλοιων. Αν τα ’βρισκε περισσότερα από την προηγουμένη, ένιωθε να επιβεβαιώνεται στις προβλέψεις του και συνέχιζε κορδωμένος, λες κι ήτανε δικά του. Αν βγαίνανε στο μέτρημα λιγότερα, μόνος του έβρισκε τη δικαιολογία κι έφευγε πάλι ευχαριστημένος. Συνέχιζε για την παραλιακή οδό, έκανε τον σταυρό του μπροστά στον Άγιο Σπυρίδωνα, ξανά λίγο πιο κάτω ψελλίζοντας κάποια ευχή μπροστά στον Άγιο Νικόλαο των Γραικών και μετά μια στάση απέναντι από την Όπερα.