Η ωραιότερη ιστορία που γράφτηκε ποτέ: 4. Η Αλίκη στη χώρα της βαρεμάρας

ΔΙΑΡΡΗΞΕΙΣ 21 προσοχή, βοήθησε ο ένας τον άλλο να συρθούν μέχρι πάνω και χάθηκαν στο σκοτάδι. Κλικ. Κλικ. Δυο λεπτές ακτίνες λευκού φωτός στριφογύρισαν στον χώρο, φωτίζοντας χαρτοκιβώτια, πύργους από παλιά CD, σκονισμένα κάδρα ακουμπισμένα στα τού- βλα των γυμνών τοίχων και διάφορα έπιπλα αποσυναρ- μολογημένα. «Έι, κοίτα τι έχει εκεί!» ψιθύρισε ο Ντιέγκο, πλησιά- ζοντας το παλιό του μωρουδιακό καροτσάκι. Έπιασε ένα κρεμαστό παιχνίδι με αστέρια και φεγγάρια από ύφασμα που αγαπούσε πολύ όταν ήταν μικρός. ΣΚΟΥΙΙΙΚ! «Μπορώ να μάθω τι κάνεις;» ρώτησε η Άλμπα χτυ- πώντας τον στον ώμο. «Συγγνώμη!» είπε ο Ντιέγκο πετώντας το παιχνίδι. «Δεν μπόρεσα να αντισταθώ…» «Έλα, έχουμε πολύ συγκεκριμένη αποστολή. Ήμή- πως το ξέχασες; Κοίτα, νομίζω ότι είναι εκεί». Το φως του Ντιέγκο ενώθηκε με το δικό της και τώρα και οι δύο φακοί φώτιζαν μια στοίβα βιβλία σε μια γωνιά: Ιστορία χωρίς τέλος, Πίπη η Φακιδομύτη, Το νη- σί των θησαυρών, Είκοσι χιλιάδες λεύγες κάτω από τη θάλασσα,