Η ωραιότερη ιστορία που γράφτηκε ποτέ: 4. Η Αλίκη στη χώρα της βαρεμάρας

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 20 Ωστόσο, στον επάνω όροφο, κάτι άλλο μαγειρευόταν στα κρυφά. Δυο μικρές φιγούρες είχαν κρυφτεί στο σκοτάδι και κατασκόπευαν τους εορτασμούς ανάμεσα στις σκιές. «Πεδίο ελεύθερο» ψιθύρισε η μία. «Φύγαμε!» συμφώνησε η άλλη. Σαν δυο σίφουνες, ισορρόπησαν πάνω στην ντουλά- πα του διαδρόμου, άνοιξαν την πόρτα και έβγαλαν μια πτυσσόμενη σκάλα. «Προσοχή!» ψιθύρισε μία από τις φωνές. «Θα βρεις στον τοίχο, Ντιέγκο…» «Εσύ να προσέχεις!» απάντησε η άλλη φωνή. Μια γωνιά της σκάλας πιάστηκε στην κορνίζα μιας οικογενειακής φωτογραφίας που κρεμόταν στον τοίχο και την έγειρε απειλητικά. «Σ’ το είπα!» «Κοίτα τι έκανες!» «Εσύ φταις, Άλμπα! Την τράβηξες πολύ απότομα…» «Καλά, καλά… Σουτ!» Η σκιά με την αλογοουρά ίσιωσε τη φωτογραφία και ύστερα, μαζί, τοποθέτησαν τη σκάλα κάτω ακριβώς από την είσοδο της σοφίτας. Έπειτα, αφού βεβαιώθη- καν για τελευταία φορά ότι τίποτα δεν είχε αλλάξει στο ισόγειο, ανέβηκαν στη σοφίτα. Άνοιξαν το πορτάκι με