ΒΕΝΕΤΙΑ 31 οδού για τη μεταφορά αγαθών μεταξύ Κίνας και Ευρώπης. Μια κοσμοπολίτικη πόλη, ένα πραγματικό χωνευτήρι πολιτισμών και εθνοτήτων, της οποίας ο μεγάλος πλούτος προήλθε κυρίως από το εμπόριο και όχι από τις αποικιακές κατακτήσεις. Είχε εμπορικές συναλλαγές τόσο με χριστιανούς όσο και με μουσουλμάνους, αψηφώντας τις παπικές κυρώσεις. Ήταν αδίστακτα αφοσιωμένη στο κέρδος, χωρίς κανέναν ενδοιασμό, και αντιμετώπισε ακόμα και τις σταυροφορίες ως επενδυτικές ευκαιρίες. Οι πιο ακριβοπληρωμένοι μισθοφόροι επιζητούσαν να μπουν στις υπηρεσίες της, ενώ οι μεγαλύτερες ξένες δυνάμεις δανείζονταν τα χρήματά της και ναύλωναν τα πλοία της. Η εμπορική επιτυχία της Βενετίας στηρίχθηκε σε ένα πρωτοποριακό για την εποχή πολίτευμα, «δημοκρατικό», έστω και ολιγαρχικό, και στην πιο αποτελεσματική ίσως διακυβέρνηση της εποχής από μια ηγεσία με την ικανότητα να διατηρεί την εσωτερική τάξη, να παρέχει βασικές υγειονομικές υπηρεσίες και να κερδίζει πολέμους με πολύ ισχυρότερους γείτονες. Το Παλάτι των Δόγηδων, ένα τουριστικό αξιοθέατο σήμερα, είναι απόδειξη αυτού του μοντέλου διακυβέρνησης. Αντίθετα με ό,τι θα περίμενε κανείς, το παλάτι δεν μοιάζει με το αρχοντικό ενός πρίγκιπα. Μοιάζει περισσότερο με το διοικητικό κέντρο μιας εμπορικής αυτοκρατορίας – διότι περί αυτού επρόκειτο.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=