24 ΣΑΝΟΝ ΜΕΣΕΝΤΖΕΡ «Ποιοι είναι οι Αθέατοι;» ρώτησε η αδερφή της. «Τι γυρεύουν από τη μαμά και τον μπαμπά;» «Μακάρι να ’ξερα» παραδέχτηκε η Σόφι. «Δε θα τους σκοτώσουν όμως». Όχι ακόμη τουλάχιστον. Αφού οι Αθέατοι προσπαθούσαν να ελέγξουν τη Σόφι από τότε που έμαθαν για την ύπαρξή της, ήταν σίγουρη ότι θα χρησιμοποιούσαν τους γονείς της για το χειρότερο είδος εκβιασμού. Αλλά πρέπει να υπήρχε και κάτι άλλο. Διαφορετικά, θα της το είχαν πει από την πρώτη στιγμή που τους είχαν πιάσει. Τουλάχιστον οι Αθέατοι δεν ήξεραν ότι τους είχε ακούσει η αδερφή της να λένε ότι πήγαιναν στο Δειλινό. Το μόνο που είχαν να κάνουν ήταν να βρουν εκείνη την πόρτα – και η Σόφι ήξερε πολύ καλά πώς θα το κατάφερνε. Ευελπιστούσε μόνο να μην έπρεπε να εμπιστευτεί κάποιον από τους εχθρούς τους γι’ αυτό. «Ξέρω τι σκέφτεσαι» της είπε ο Κίφι. «Και είμαι μέσα. Με τα χίλια». «Ας μη βιαζόμαστε» είπε ο Φιτζ κι έδειξε προς τα παράθυρα, όπου ο ουρανός είχε αρχίσει να σκοτεινιάζει. «Πρώτα πρέπει να φύγουμε από εδώ. Το πιθανότερο είναι να έχουν κάποιον να παρακολουθεί το μέρος και να περιμένει να εμφανιστούμε». Η Σόφι ένευσε στην αδερφή της. «Πήγαινε μάζεψε μερικά πράγματα όσο πιο γρήγορα μπορείς. Θα έρθεις μαζί μου». «Εεε, αυτό είναι πολύ επικίνδυνο» την προειδοποίησε ο Φιτζ. «Αν το μάθει το Συμβούλιο…»
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=