23 ΣΚΟΤΕΙΝΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ικανότητές της–, ήθελε όμως να δώσει περισσότερο χρόνο στην αδερφή της να προσαρμοστεί και μετά να αρχίσει να τη βομβαρδίζει με τα μπορώ να διαβάσω τον νου και να τηλεμεταφερθώ και να προκαλέσω πόνο και να μιλήσω οποιαδήποτε γλώσσα και να ενισχύσω τις δυνάμεις των άλλων. «Σου έρχεται στον νου τίποτε άλλο που θα μπορούσε να είναι σημαντικό;» «Όχι ιδιαίτερα. Μόλις είπαν εκείνο το πράγμα για το Δειλινό, έπεσε απόλυτη σιωπή στο σπίτι. Περίμενα μερικά λεπτά ακόμα για να βεβαιωθώ πως δεν κινδύνευα κι έπειτα έτρεξα να πάρω το τηλέφωνο της μαμάς και να καλέσω το 100. Επειδή φοβήθηκα μήπως με πάρει η αστυνομία έτσι και καταλάβαιναν ότι ήμουν μόνη, είπα ότι περνούσα από το σπίτι και είδα κάτι άντρες να κουβαλούν δύο ανθρώπους. Κρύφτηκα στα δέντρα όταν ήρθαν οι μπάτσοι – ίσως όμως δεν ήταν καλή ιδέα αυτό. Τους άκουσα να λένε ότι ήταν φάρσα το τηλεφώνημά μου, αφού δεν υπήρχαν ίχνη διάρρηξης. Κάποιος από αυτούς είπε ότι θα ξαναπερνούσαν σε μερικές μέρες, αλλά μέχρι στιγμής δεν τους έχω δει». «Πόσος καιρός πάει από τότε;» ρώτησε ο Φιτζ. Το πιγούνι της άρχισε να τρέμει. «Πέντε μέρες». Ο Κίφι έμοιαζε να καταβάλλει μεγάλη προσπάθεια για να μη βρίσει. Η Σόφι ήταν έτοιμη να κάνει το ίδιο – ή να ρίξει γροθιές στον τοίχο και να ουρλιάξει όσο πιο δυνατά μπορούσε. «Δεν πιστεύεις ότι είναι πολύ αργά, έτσι δεν είναι;» ψιθύρισε η αδερφή της. «Δεν πιστεύεις ότι…;» «Όχι». Η Σόφι άφησε τη λέξη να αντηχήσει στον νου της, ώσπου να το πιστέψει. «Οι Αθέατοι τους χρειάζονται ζωντανούς».
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=