Έτσι βάζεις όρια

ΑΣ ΞΕΚΙΝΗΣΟΥΜΕ 49 ψέματα για να νιώθουν καλύτερα (κάτι που σχεδόν πάντα κάνει εμάς να νιώθουμε πιο άνετα) είναι αγένεια. Το να μην ξεκαθαρί- ζετε σε έναν συνάδελφό σας τις προσδοκίες σας επειδή το νιώ- θετε πολύ δύσκολο, αλλά, παρ’ όλα αυτά, τον καθιστάτε υπεύθυ- νο ή τον κατηγορείτε που δεν ανταποκρίθηκε, είναι αγένεια… Η σαφήνεια είναι ευγένεια». Λατρεύω τη δουλειά της Μπρενέ και αυτή η ιδέα τώρα συνιστά μια από τις κεντρικές αρχές της πρακτικής και των μαθημάτων μου σχετικά με τα όρια. Στην περίπτωση των ορίων, η σαφήνεια είναι ευγένεια! Το να δείχνετε στους άλλους πού ακριβώς είναι το όριό σας και πώς μπορούν να σας βοηθήσουν είναι ευγένεια. Αντίθετα, το να τους αφήνετε να μαντέψουν ή να αντιμετωπίζουν την απο- γοήτευση ή την αγανάκτησή σας όταν εν αγνοία τους ξεπερνούν κάποιο όριο είναι αρκετά αγενές. Αν, λοιπόν, η σαφήνεια είναι ευγένεια, τότε το ιδανικό όριο είναι το άμεσο . Όχι το θολό. Όχι το παθητικο-επιθετικό. Όχι αυτό που χρήζει ερμηνείας. Θα βρείτε εκατοντάδες παραδείγματα σε αυτό το βιβλίο, αλλά θέλω να σκέφτεστε ένα πράγμα όταν αναρωτιέστε ποιες λέξεις θα χρησιμοποιήσετε για να θέσετε το επόμενο όριό σας: «Όταν τελειώσω ό,τι έχω να πω, θα έχουν καταλάβει πού ακριβώς είναι το όριό μου και πώς θα αποφύγουν να το υπερβούν;». Αν η απάντηση είναι ναι, συγχαρητήρια, μόλις θέσατε ένα σαφές, ευγενικό όριο! Αν η απάντηση είναι: «Το ελπίζω, τι να πω, πρέπει να έγινε σαφές, σωστά;», τότε δεν το έχουμε καταφέρει ακόμη. Θολόόριο: σαρκαστικόβλέμμα, βαθύςαναστεναγμός, αποφυ- γή του θέματος ή διακωμώδησή του. Σαφές όριο: «Θα προτιμούσα να μη μιλήσουμε σήμερα για το σώμα μας ή για το βάρος μας, ευχαριστώ».