Ένας πολύ ευχάριστος φόνος

13 1 Συστάσεις Σ την αγγλική ύπαιθρο υπήρχε μια μικρή κωμόπολη που ονομαζόταν Σουάμπσαϊρ, * με πολλά υπέροχα αρχοντι- κά και έναν αηδιαστικό βάλτο. Αυτό ήταν το σπίτι –ένα από τα αρχοντικά, όχι ο βάλτος φυσικά– της Μπεατρίς Στιλ. Στον βάλτο ζούσαν άπειροι βάτραχοι που φωσφόριζαν στο σκοτάδι. Το θέαμα τη νύχτα ήταν εντυπωσιακό, αν και το αδιάκοπο κόασμα αποθάρρυνε κάποιους που, διαφορετικά, θα επέλεγαν να εγκατασταθούν στο γοητευτικό χωριό. Η Μπεατρίς Στιλ ήταν γεματούλα, μ’ ένα χαριτωμένο κενό στα μπροστινά της δόντια και μια λευκή λωρίδα στις μαύρες μπούκλες της, που είχε αποκτήσει κατά τη διάρκεια ενός ιδιαίτερα ανταγωνιστικού γύρου ουίστ. ** Ήταν παθια- σμένη και πνευματώδης, πράγμα που την έκανε αγαπητή σε φίλους και οικογένεια – τις περισσότερες φορές. Καθώς η Μπεατρίς ήταν από τη φύση της περίεργη, γι’ αυτό πα- * Στ’ αγγλικά σημαίνει βαλτότοπος (Σ.τ.Μ.) ** Παιχνίδι με χαρτιά, πρόδρομος του σημερινού μπριτζ (Σ.τ.Μ.)