Ένας πολύ ευχάριστος φόνος

J U L I A S E A L E S 22 Ήταν επικίνδυνο να διαβάζει κανείς κατά τη διάρκεια της ημέρας, το ήξερε η Μπεατρίς · συνήθιζε να περιμένει να κοιμηθούν όλοι για να μελετήσει τις εφημερίδες. Όμως τον τελευταίο καιρό, απασχολούνταν όλο και περισσότερο αναζητώντας στοιχεία, γράφοντας σημειώσεις και αναπτύσ- σοντας θεωρίες. Πώς θα μπορούσε κανείς να αρκεστεί σ’ ένααπόγευμαπαίζοντας πιανοφόρτε, όταν ένας δολοφόνος κυκλοφορούσε ελεύθερος; Επέστρεψε στην εφημερίδα, ρουφώντας τις σελίδες. Η ΛΟΝΔΡΕΖΙΚΗ ΑΠΕΙΛΗ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΝΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΕΛΕΥΘΕΡΗ Ο λόρδος Χάξλεϊ ορκίζεται να συλλάβει τη λεγόμενη Λονδρέζικη Απειλή, παρόλο που ο αριθμός των δο- λοφονημένων αυξάνεται. ΤηνΠαρασκευή, λίγαμόλις βήματα από το γραφείο του στο Λονδίνο, βρέθηκαν τρία πτώματα με κομμένο λαιμό, με ένα ματωμένο μαχαίρι αφημένο σε κοντινή απόσταση. Υπήρχε ένα μήνυμαστοπαράθυρο τουΧάξλεϊ, γραμμένομε αίμα: «Χα-χα-χα. Δεν μπορείς να με πιάσεις». Η Μπεατρίς άφησε την εφημερίδα, βυθισμένη σε σκέ- ψεις. «Ένα συγκεκριμένο μήνυμα για τον Χάξλεϊ… αυτό υποδηλώνει ότι ο δολοφόνος τον γνωρίζει» ψιθύρισε. «Η χρήση της φράσης “δεν μπορείς” σε αντίθεση με το “δεν