Δείξε θάρρος: Η τύχη ευνοεί τους τολμηρούς

ΦΟΒΟΣ 31 αποθαρρύνουν να κάνει αυτό που ένιωθε ότι έπρεπε. Χρειάστηκε χρόνο να αποκτήσει τις ικανότητες που θα της επέτρεπαν να μετα- μορφώσει το επάγγελμα της νοσηλεύτριας. Και στις δύο εκδοχές, ο φόβος –και ο θρίαμβος σε βάρος του– ήταν η μάχη που καθόρισε την ύπαρξή της. Το ίδιο ισχύει και για κάθε άλλον άνθρωπο που έχει αλλάξει τον κόσμο. Δεν υπάρχει τί- ποτε που να αξίζει να πραγματοποιηθεί και να μη μας τρομάζει. Κανείς δεν έγινε σπουδαίος χωρίς πρώτα να παλέψει με τις αμφι- βολίες, τα άγχη, τους περιορισμούς, τους δαίμονές του. Όπως αποδείχθηκε, η εμπειρία αυτή επηρέασε βαθιά τηΝάι­ τινγκεϊλ. Όταν επιτέλους αφοσιώθηκε στην ίδρυση νοσοκομείων και στη μεταρρύθμιση των συστημάτων στρατιωτικής και δημό- σιαςυγείας τηςΒρετανίας, αντιμετώπισεσθεναρήαντίσταση–από τη γραφειοκρατία, την κοινωνία, τις πολιτικές δυνάμεις που βρί- σκονταν στην εξουσία. Έπρεπε να αποτελέσει κάτι περισσότερο από τον άγγελο του ελέους στο πλευρό των ασθενών της: Έγινε οικονόμος, σκιώδης υπουργός, λομπίστρια, πληροφοριοδότρια, ακτιβίστρια, διαχειρίστρια. Το μεταρρυθμιστικό της έργο κατέστη δυνατό επειδή όλα αυτά ανήκαν στις ικανότητές της, χάρη στην επιμονή που επέδειξε αντιμέτωπη με την αδίστακτη και τρομα- κτική αντίσταση στις ιδέες της να διεξαγάγει έναν υπομονετικό αλλά ανυποχώρητο αγώνα κατά όσων επιδίωκαν να την αποθαρ- ρύνουν. Κανείς δεν μπορούσε να την τρομάξει πια. Κανείς δεν ήταν ικανός να την εκφοβίσει. «Το γράμμασας έρχεται από τηνΜπέλγκρεϊβ Σκουέαρ» έγραφε σε ένα γράμμαμε τοοποίο νουθετούσε τονΒρετανόυπουργό Άμυ- νας, «ενώ εγώ σας γράφω από μια καλύβα στην Κριμαία. Έχουμε πολύ διαφορετική οπτική γωνία». Αυτό το έγραφε μια γυναίκα που λίγους μήνες πριν φοβόταν μην απογοητεύσει την υστερική μητέ- ρα της. Τώρα, όταν ένας γιατρός –ή οποιοσδήποτε άλλος– της