Cloud Atlas

11 Πέμπτη, 7 Νοεμβρίου– Πέρα από το ινδιάνικο χωριουδάκι, σε μια ερημική ακρογιαλιά, βρή- κα ένα μονοπάτι από πρόσφατα χνάρια. Ανάμεσα σε σάπιες κέλπιες, καρύδες & μπαμπού, τα ίχνη με οδήγησαν στον δημιουργό τους, έναν Λευκό, με τα μπατζάκια του παντελονιού του & τα μανίκια της πα- τατούκας του σηκωμένα, με περιποιημένη γενειάδα & υπερμέγεθες καπέλο, ο οποίος κρατούσε ένα κουταλάκι & φτυάριζε & κοσκίνιζε τη σταχτιά άμμο τόσο διεξοδικά ώστε με πρόσεξε μονάχα αφού τον χαιρέτησα από τα δέκα μέτρα. Έτσι έγινε & γνώρισα τον δόκτορα Χένρι Γκους, ιατρό της λονδρέζικης αριστοκρατίας. Η εθνικότητά του δεν με εξέπληξε. Σε κανέναν από τους χάρτες που έχω δει δεν είναι καταγεγραμμένη αετοφωλιά τόσο ερημωμένη, ή νήσος τόσο απομα- κρυσμένη ώστε να καταφύγει εκεί κανείς δίχως να βρει έναν Άγγλο ανταγωνιστή. Άραγε είχε χάσει κάτι ο γιατρός στη ζοφερή εκείνη ακτή; Μπορού- σα να τον συνδράμω; Ο δρ Γκους κούνησε το κεφάλι αρνητικά, έλυσε το μαντίλι του & επέδειξε το περιεχόμενό του με ολοφάνερη υπερη- φάνεια. «Τα δόντια, κύριε, είναι τα επισμαλτωμένα άγια δισκοπότη- ρα της αναζήτησης τούτης. Σε καιρούς αλλοτινούς αυτή η αρκαδική ακρογιαλιά ήταν χώρος κανιβαλιστικών συμποσίων, όπως το ακούτε, όπου οι δυνατοί καταβρόχθιζαν τους αδύναμους. Tα δόντια τα έφτυ- ναν, όπως θα φτύναμε εμείς το κουκούτσι του κερασιού. Ετούτοι όμως εδώ οι ευτελείς γομφίοι, κύριε, θα μεταμορφωθούν σε χρυσάφι, & πώς άραγε; Ένας τεχνίτης στο Πικαντίλι που κατασκευάζει οδοντο- στοιχίες για την αριστοκρατία προσφέρει γενναιόδωρη αμοιβή για ανθρώπινα δόντια. Ξέρετε την τιμή για ένα τέταρτο της λίβρας, κύριε;» Ομολόγησα πως όχι. «& ούτε θα σας διαφωτίσω, κύριε, διότι πρόκειται για μυστικό του επαγγέλματος!» Άγγιξε τη μύτη του. «Γνωρίζετε, κύριε Γιούιν, τη