15 1. Ηοθόνη του κινητού μου άναψε με την ένδειξη ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ, που συνήθως σημαίνει ότι πρόκειται για απάτη, αλλά ίσως εκείνη την ώρα να είχα όρεξη για κουβέντα, οπότε το σήκωσα: «Παρακαλώ;» «Μπαμπά;» Σηκώθηκα όρθιος τόσο γρήγορα που τα γόνατά μου χτύπησαν στο τραπέζι της κουζίνας, χύνοντας τον καφέ πάνω στο μπέικον και τα αυγά μου. «Μάγκι; Εσύ;» Μου απάντησε, αλλά δεν μπόρεσα να βγάλω άκρη. Η φωνή της ακουγόταν μακρινή. Η γραμμή είχε παράσιτα, σαν να ήταν να πέσει από στιγμή σε στιγμή. «Μισό, αγάπη μου. Ίσα που σ’ ακούω». Η κουζίνα του σπιτιού μου είναι το δωμάτιο με το χειρότερο σήμα. Δεν έχεις ποτέ πάνω από μία ή δύο γραμμές. Πήρα το τηλέφωνο στο σαλόνι και σκόνταψα σε κάτι ξύλα που έκοβα, πλάνιζα και έβαφα. Πότε πότε περνούσα τα βράδια μου παριστάνοντας τον μαραγκό· κάποια στιγμή θα το έφτιαχνα το τραπεζάκι για το σαλόνι. Αλλά δεν έβρισκα ποτέ την όρεξη να τελειώσω τη δουλειά, κι έτσι το χαλί ήταν γεμάτο βίδες και ροκανίδια. Πέρασα χοροπηδώντας μέσα απ’ αυτό το χάος, έτρεξα στον διάδρομο και έφτασα στο παιδικό δωμάτιο της Μάγκι. Ένα μικρό παράθυρο έβλεπε στην πίσω αυλή και στις παλιές γραμ-
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=