11 1 ΜΙΑ ΘΕΑ ΦΟΒΕΡΗ «Για δες εδώ λάμψη κι ομορφιά!» είπε η Τζούνιπερ Μπελ, χαμογελώντας. Σταμάτησε να σκαρφαλώνει στην κορυφή της αψίδας κι απέμεινε να χαζεύει την απίστευτη θέα μπροστά της. Η Θία, η καλύτερη φίλη της, ένευσε καταφατικά. «Ναι». Όπως και η Τζούνιπερ, είχε τραβήξει με κάρβουνο γραμμές στα μάγουλά της και είχε μαζέψει τα κοντά μαύρα της μαλλιά με ένα λουλουδάτο μαντίλι. Με μαύρα λουλούδια, φυσικά· σε μυστική αποστολή ήταν, άλλωστε. «Χωρίς όλον εκείνο τον καπνό από τα εργοστάσια, το φως φαντάζει σχεδόν καθαρό. Λες κι έκανε μπάνιο ο ήλιος». «Και τρίφτηκε μέχρι και πίσω από τα αυτιά» συμφώνησε η Τζούνιπερ. Αν υπήρχε μέρος στο Άρκσπαϊρ που θα λαχταρούσε κανείς να βρεθεί, αυτό ήταν οι Άνω Πόλεις. Με τις πελώριες μεταλλικές πλάκες να τις κρατούν ψηλά πάνω από τις κάτω πόλεις, το μόνο που τις ξεπερνούσε ήταν
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=