Από τον Όθωνα στον Χαρίλαο Τρικούπη

ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΘΩΝΑ ΣΤΟΝ ΧΑΡΙΛΑΟ ΤΡΙΚΟΥΠΗ 30 κορυφαία τεχνικά έργα που συντελέστηκαν στη χώρα ήταν το σιδηροδρομικό και το τηλεγραφικό δίκτυο. Έτσι, εμπορεύματα και στρατιωτικές δυνάμεις μεταφέρονταν απ’ άκρη σ’ άκρη σε όλη την επικράτειά της, ενώ με τον ίδιο τρόπο μεταδίδονταν οι πληροφορίες από το επιχειρησιακό κέντρο μέχρι τα σύνορα και αντίστροφα. Στην εξωτερική πολιτική, ο Μπίσμαρκ δημιουργούσε ολοένα περισσότερες συμμαχίες, απομονώνοντας τους εχθρούς του και φέρνοντάς τους προ τετελεσμένων γεγονότων. Η πρώτη εξ αυτών συνήφθη το 1863 με τον τσάρο της Ρωσίας Αλέξανδρο Β΄. Ο Μπίσμαρκ υποσχέθηκε την παροχή βοήθειας στη Ρωσία για την αντιμετώπιση της πολωνικής επανάστασης, κάτι για το οποίο ο τσάρος θα ήταν διά βίου ευγνώμων στον καγκελάριο. Αφού λοι- πόν ο Μπίσμαρκ εξασφάλισε τη συμμαχία μιας Μεγάλης Δύνα- μης και την ειρήνη στα ανατολικά σύνορα της χώρας του, στρά- φηκε προς τη Δύση με σκοπό την ανάκτηση όλων των χαμένων εδαφών από την εποχή του Ναπολέοντα. Αρχικά, η Αυστρία προσάρτησε το γερμανικό κρατίδιο Σλέβιχ-Χόλσταϊν από τη Δα- νία, το οποίο ουσιαστικά ελεγχόταν από το Βερολίνο. Ακολούθως, ο Μπίσμαρκ εκμεταλλεύτηκε τη λανθασμένη εκτίμηση του βασι- λιά της Γαλλίας Ναπολέοντα Γ΄, ο οποίος πίστευε ότι η Αυστρία παρέμενε μια ισχυρή αυτοκρατορία και πως θα δρούσε ανταγω- νιστικά προς την Πρωσία. Ο Ναπολέων ήλπιζε σε μια πρωσο- αυστριακή σύρραξη, η οποία θα αποδυνάμωνε αμφότερες τις δυνάμεις, γι’ αυτό δεν δίστασε να συνάψει συμφωνία περί μη γαλλικής επίθεσης στην Πρωσία σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Πα- ρομοίως, ο Μπίσμαρκ κέρδισε την υποστήριξη της ιταλικής κυ- βέρνησης, η οποία επιθυμούσε την αποδυνάμωση της Αυστρίας για να προσαρτήσει την Τεργέστη και το Τρέντο. Πράγματι, τα πρωσικά στρατεύματα εισέβαλαν στα αυστριακά