¥ ¥ 14 επώνυμων «στόχων», και αυτά μόνο σε όσα έγγραφα διέπονται από μια δεδομένη τακτική ροής πληροφοριών, και όχι στα άκρως απόρρητα έγγραφα, στα οποία καταγράφεται η προετοιμασία πολιτικής ανατροπής ή επίθεσης σε ξένο ή οικείο έδαφος. Από τα έγγραφα των μυστικών υπηρεσιών τα οποία δίνονται στη δημοσιότητα μαθαίνουμε για τη σοβαρότητα και την αξιοπιστία ή μη μιας χώρας, για την εξωτερική της πολιτική, για την πολεμική της πολιτική, για την αμυντική της πολιτική, τέλος για την αξιοπιστία του ίδιου του κρατικού μηχανισμού, σε αυτή την ακραία, επικίνδυνη και ευαίσθητη διάσταση την οποία καλύπτουν οι μυστικές υπηρεσίες. Από τα αποχαρακτηρισμένα έγγραφα μαθαίνουμε έμμεσα για τους σχεδιασμούς παρέμβασης στην πολιτική λειτουργία άλλων χωρών, για τις επαφές με πολιτικά στελέχη ξένων κυβερνήσεων, για την ύπαρξη, διαμόρφωση και λειτουργία δικτύων πληροφοριών και δικτύων επιρροής σε νευραλγικούς τομείς άλλων κρατών. Σε κάθε περίπτωση, οι μυστικές υπηρεσίες διατηρούν την ευχέρεια να κινούνται κάποιες φορές –ή και συχνά– μεταξύ αυτενέργειας και αυθαιρεσίας. Με κίνητρα παλαιότερα ιδεολογικά και πολιτικά και στους νεότερους καιρούς και ιδιοτελή, οργανώνουν ενέργειες μικρής ή και μεγαλύτερης κλίμακας, οι οποίες είτε φέρνουν τις επίσημες κυβερνήσεις σε αμηχανία είτε τις εκθέτουν ανεπανόρθωτα. Όσον αφορά τις μυστικές υπηρεσίες της Ελλάδας, τα πράγματα ήταν αρκετά διαφορετικά σε σχέση με τις αντίστοιχες υπηρεσίες άλλων χωρών, αφού κατά τη μετεμφυλιακή περίοδο ο κυρίαρχος και εμμονικός αντικομμουνισμός εγκλώβισε τη δράση των υπηρεσιών στο εσωτερικό της χώρας μας, με στόχο τη δίωξη της Αριστεράς και τμήματος του Κέντρου. Η απόδοση στην επιστημονική έρευνα και στο ενδιαφερόμενο κοινό από την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΕΥΠ) πενήντα οκτώ δελτίων της τότε Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΚΥΠ) είναι σημαντική και αξιέπαινη. Πρόκειται για δελτία από τις ημέρες του
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=