18 «Δε θέλω…» Ήταν ένα ζευγάρι κάλτσες με ζωγραφισμένα πυροτεχνήματα, ακριβώς σαν εκείνες που είχα δει στην αποθηκούλα, μόνο που αυτές εδώ ήταν στο μέγεθός μου και υπογεγραμμένες μόλις από τον Σάντι στο σημείο των αστραγάλων. Το μόνο δώρο που ίσως να έπαιρνα για τα γενέθλιά μου… Άρπαξα τις κάλτσες και τις πέταξα από το παράθυρο, θρηνώντας ήδη για την απώλεια ενός πράγματι μοναδικού δώρου, που θα ταίριαζε υπέροχα με τα αθλητικά μου παπούτσια. Ο Ντέβρο ξεφύσηξε. «Το περίμενα ότι θα έκανες κάτι τέτοιο». Καθώς στράφηκα ξανά προς το μέρος του, τον είδα να κρατά ένα ολόιδιο ζευγάρι. «Αυτές θα τις κρατήσω εγώ μέχρι να συνέλθεις».
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=