17 σκηνή και τα πολλά δεντρόσπιτα. Εξηγώντας της τα πάντα, ένιωθα περήφανη. Είχα γίνει κι εγώ μέρος αυτού του κόσμου. Ήμουν πια σπουδάστρια της Ακαδημίας Αρωμάτων, κάτι που ονειρευόμουν για χρόνια. Πέρασα πέντε ολόκληρα χρόνια ελπίζοντας ότι μια μέρα το όνειρο θα γινόταν πραγματικότητα. Και τώρα είχε γίνει. «Έλλα!» Η Λιν, που ήταν στην ίδια τάξη μ’ εμένα, μου φώναξε από μακριά. Της έγνεψα και τότε είδα και τον Μπεν, που μου χαμογέλασε από την άλλη άκρη του ξέφωτου. Χωρίς να το σκεφτώ, έτρεξα κοντά του του και τον αγκάλιασα. Εκείνος ανταπέδωσε αμήχανα και καθάρισε τον λαιμό του. «Ε, καλώς ήρθες» είπε μόνο. Χαμογέλασα και τον άφησα γρήγορα, συνειδητοποιώντας ότι η ενθουσιώδης αντίδρασή μου τον είχε φέρει σε δύσκολη θέση. Ήταν παράξενο, αφού τους τελευ-
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=