Αιχμηρά αντικείμενα

Α Ι Χ Μ Η Ρ Α Α Ν Τ Ι Κ Ε Ι Μ Ε Ν Α 23 όταν διαπιστώθηκε ότι είχε χαθεί η μικρή, μια ομάδα έρευνας είχε αρχίσει να χτενίζει το δάσος. Τελικά τη βρήκαν τυχαία κάτι κυνηγοί, λίγο μετά τις πέντε τα χαράματα. Είχε στραγγα- λιστεί γύρω στα μεσάνυχτα με ένα κοινό σκοινί μπουγάδας, τυλιγμένο διπλή θηλιά γύρω από τον λαιμό της. Μετά, την είχαν πετάξει στο ρέμα, που ήταν ρηχό λόγω της παρατεταμένης καλοκαιρινής ξηρασίας. Το σκοινί είχε σκαλώσει σε έναν πελώ- ριο βράχο και η πνιγμένη έμεινε να λικνίζεται όλη νύχτα με το κυματάκι. Θάφτηκε σε σφραγισμένο φέρετρο. Αυτά ήταν όλα όσα μπόρεσε να μου δώσει ο Βίκερι. Μου πήρε μια ώρα με ερωτήσεις για να του βγάλω έστω κι αυτά τα λίγα. Από το τηλέφωνο με κερματοδέκτη της δημοτικής βιβλιοθήκης κάλεσα τον αριθμό που υπήρχε στην αφίσα. Μια ηλικιωμένη γυναικεία φωνή μου ανήγγειλε ότι είχα καλέσει την Ανοιχτή Γραμμή Nάταλι Κιν, αλλά στο βάθος ακουγόταν ένα πλυντήριο πιάτων να δουλεύει στο φουλ. Η γυναίκα με πληροφόρησε επί- σης ότι, απ’ όσο ήξερε μέχρι στιγμής, η έρευνα συνεχιζόταν ακόμη στο Βόρειο Δάσος. Όσοι ήθελαν να βοηθήσουν έπρεπε να παρουσιαστούν στην είσοδο του βασικού δασικού δρόμου έχο- ντας μαζί τους νερό. Η θερμοκρασία αναμενόταν να κυμανθεί στα συνηθισμένα επίπεδα. Στο σημείο που μου υποδείχτηκε, τέσσερα ξανθά κορίτσια, με ψυχρό, ακατάδεχτο ύφος, κάθονταν κάτω από τον ήλιο πάνω σε μια κουβέρτα για πικνίκ. Μου έδειξαν ένα από τα δασικά μονοπάτια και μου είπαν να το ακολουθήσω μέχρι να συναντή- σω την ομάδα. «Τι γυρεύεις εδώ;» με ρώτησε η ομορφότερη από τις τέσσερις. Το αναψοκοκκινισμένο πρόσωπό της είχε τη στρογγυλάδα της προεφηβικής ηλικίας και στα μαλλιά της ήταν πλεγμένα χρωμα-