Αίμα στο χιόνι & Περισσότερο αίμα

J O N E S B O 218 με τη Σοβιετική Ένωση– ένιωθε μεγαλύτερη ασφάλεια τώρα που ο κατάσκοπος Γκούλβορ Γκάλτουν Χόβικ εί­ χε πεθάνει κι ότι επιτέλους ο καιρός εδώ πάνω ήταν για μια φορά καλύτερος απ’ ό,τι στο Όσλο. Το πέτρινο πά­ τωμα του σκευοφυλακίου ήταν υπερβολικά σκληρό για να ξαπλώσω πάνω του και τα στασίδια υπερβολικά μικρά, κι έτσι πήρα τα άμφια μαζί μου και ξαναπήγα στο ιερό, κρέμασα το σακάκι μου στα κάγκελα του σολέα, ξάπλωσα στο πάτωμα κι έβαλα τη δερμάτινη τσάντα μου κάτω απ’ το κεφάλι. Ένιωσα κάτι υγρό να κυλάει στο πρόσωπό μου. Το σκούπισα με το χέρι μου και κοίταξα τα δάχτυλά μου. Ήταν κόκκινα, σαν τη σκουριά. Έστρεψα το βλέμμα μου στον Εσταυρωμένο που κρε­ μόταν από πάνω μου. Ύστερα συνειδητοποίησα ότι μάλ­ λον έσταζε το ταβάνι. Υγρασία, από κάποια διαρροή της στέγης, στο χρώμα του πηλού ή του σιδήρου. Γύρισα από την άλλη, ώστε να μην ακουμπώ στον πληγωμένο μου ώμο, και τράβηξα τα άμφια πάνω απ’ το κεφάλι μου, να σβήσω το φως του ήλιου. Έκλεισα τα μάτια μου. Έτσι. Μη σκέφτεσαι. Κλείσ’ τα όλα απέξω. Κλεισμένος εδώ μέσα. Πέταξα από πάνω μου τα άμφια, ρούφηξα αέρα με μανία. Σκατά.