Αίμα στο χιόνι & Περισσότερο αίμα

J O N E S B O 214 «Μήπως είσαι απ’ τη Βιλτνέμντα; Μήπως είσαι ιε­ ροκήρυκας;» Δεν ήξερα πώς ήταν οι άνθρωποι από τη Βιλτνέμντα, μα κούνησα το κεφάλι μου αρνητικά και χτένισα προς τα πίσω τα μακριά χίπικα μαλλιά μου. Μάλλον χρεια­ ζόμουν κούρεμα. Θα περνούσα και πιο απαρατήρητος. «Συγγνώμη που ρωτάω κιόλας» επανέλαβε εκείνος «αλλά τότε τι είσαι;». «Είμαι κυνηγός» είπα εγώ. Έπρεπε να ’χω πει ότι είμαι από τη Βιλτνέμντα. Τόσο αυτό όσο και η μούφα που είπα απείχαν εξίσου απ’ την αλήθεια. «Μάλιστα. Κι ήρθες μέχρι εδώ για να κυνηγήσεις, Ουλφ;» «Μια χαρά μέρος για κυνήγι φαίνεται». «Ναι, μόνο που ήρθες μια βδομάδα πριν, ε; Η περίο­ δος του κυνηγιού αρχίζει απ’ τις 15 Αυγούστου και μετά». «Ξενοδοχείο υπάρχει εδώ γύρω;» Ο Λάπωνας έσκασε στα γέλια. Έβηξε κι έφτυσε ένα καφέ φλέγμα, που ήλπιζα να είναι μασημένος καπνός ή κάτι αντίστοιχο. Το φλέγμα έσκασε στο έδαφος σαν χαστούκι. «Πανδοχείο;» ρώτησα. Εκείνος κούνησε αρνητικά το κεφάλι του. «Κάμπινγκ; Ενοικιαζόμενα δωμάτια;»