Άγγελος θανάτου

20 C A M I L L A L A C K B E R G Είχε φορέσει το πουκάμισο και στεκόταν με τα χέρια σταυρωμένα στο στήθος. «Και πού είναι η σύζυγός σας;» Η φωνή ήταν επιτακτική. Η Ντάγκμαρ είδε εκείνη τη ρυτίδα ανησυχίας που είχε σχηματιστεί ανάμεσα στα φρύδια του πατέρα. Ανησυχούσε πολύ εύκολα, έλεγε πάντα η μητέρα. Αδύναμα νεύρα. «Η μητέρα είναι στον κήπο από πίσω. Με τα μικρά» είπε η Ντάγκμαρ και φάνηκε πως μόλις τώρα την αντιλήφθηκαν οι αστυνομικοί. «Ευχαριστώ» είπε ο αστυνομικός που είχε πάρει εξαρχής τον λόγο και έκανε μεταβολή. Ο πατέρας ακολούθησε καταπόδας τους αστυνομικούς. «Μα δεν μπορείτε να ορμάτε μέσα σε σπίτια αξιοπρεπών ανθρώπων κατ’ αυτό τον τρόπο. Μας κοψοχολιάσατε. Τώρα οφείλετε να μας πείτε περί τίνος πρόκειται». Η Ντάγκμαρ πέταξε από πάνω της το πάπλωμα, ακού- μπησε τα πόδια της στο κρύο πάτωμα της κουζίνας και έτρεξε ξοπίσω τους μόνο με το νυχτικό. Σταμάτησε απότομα στην πρώτη γωνιά του σπιτιού. Δύο από τους αστυνομικούς κρατούσαν τη μητέρα σφιχτά από τα χέρια. Εκείνη αντιστε- κόταν και οι άντρες είχαν λαχανιάσει από την προσπάθεια να την ακινητοποιήσουν. Τα μικρά φώναζαν και η μπουγάδα που ετοιμαζόταν να κρεμάσει η μητέρα έπεσε στο έδαφος πάνω στη συμπλοκή. «Μητέρα!» φώναξε η Ντάγκμαρ κι έτρεξε κοντά της. Όρμησε στον έναν αστυνομικό, τον άρπαξε από το πόδι και τον δάγκωσε όσο δυνατότερα μπορούσε στον μηρό. Εκεί- νος ούρλιαξε και άφησε τη μητέρα, έκανε μεταβολή κι έριξε ένα χαστούκι στην Ντάγκμαρ. Ήταν τόσο δυνατό που την ξάπλωσε στο έδαφος. Έκπληκτη ανακάθισε στα χορτάρια χαϊδεύοντας το πονεμένο μάγουλό της. Στην οχτάχρονη ζωή