ΤΌΜΑΣ ΓΟΎΝΤΡΟΟΥ ΟΥΊΛΣΟΝ 41 Τα μέλη της Κοινωνίας των Εθνών αναλαμβάνουν την ευθύνη να σέβονται και να προστατεύουν από εξωτερικές επιθέσεις την εδαφική ακεραιότητα και την εδαφική ανεξαρτησία όλων των μελών της Κοινωνίας των Εθνών. Σε περίπτωση τέτοιας επίθεσης ή σε περίπτωση απειλής ή κινδύνου τέτοιας επίθεσης, το συμβούλιο θα χρησιμοποιήσει όλα τα διαθέσιμα μέσα για την εκπλήρωση αυτής της υποχρέωσης. Η λεκτική διατύπωση γεννούσε ένα κεντρικό ερώτημα στους γερουσιαστές, αλλά και στην κοινή γνώμη, αναφορικά με το αν οι Ηνωμένες Πολιτείες έπρεπε να αποδεχθούν την υποχρέωση που επέβαλλε το συγκεκριμένο άρθρο στα μέλη της Κοινωνίας των Εθνών. Επίσης, ήγειρε ένα βασικό ερώτημα: ποια ακριβώς ήταν αυτή η υποχρέωση, δηλαδή υπό ποιες συνθήκες η Αμερική, αν εντασσόταν στην Κοινωνία των Εθνών, θα ήταν υποχρεωμένη να εμπλακεί σε πόλεμο για να απαντήσει σε επιθετική ενέργεια; Οι θιασώτες της Κοινωνίας των Εθνών και όσοι διατηρούσαν επιφυλάξεις άθροιζαν τα 2/3 της Γερουσίας. Ωστόσο, ο Ουίλσον δεν ήταν διατεθειμένος να αποδεχθεί καμιά επιφύλαξη, ενώ όσοι τις εξέφραζαν ήταν απρόθυμοι να τις εγκαταλείψουν. Έτσι, η συνθήκη δεν έγινε αποδεκτή και οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν συμμετείχαν στην Κοινωνία των Εθνών. Εν μέσω αυτής της διαμάχης, ο Ουίλσον αποφάσισε να ασκήσει πίεση στους διστακτικούς γερουσιαστές, θέτοντάς τους το ζήτημα της απευθείας προσφυγής στον αμερικανικό λαό. Για αυτόν τον σκοπό, τον Σεπτέμβριο του 1919 ξεκίνησε ένα σιδηροδρομικό ταξίδι σε όλη τη χώρα, στη διάρκεια του οποίου έκανε 42 ομιλίες υπέρ της συμμετοχής στην Κοινωνία των
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=