OI 8 HΓΕΤΕΣ ΤΟΥ 20ΟΥ ΑΙΩΝΑ 32 ως Κεντρικές Δυνάμεις, εναντίον της Μεγάλης Βρετανίας, της Γαλλίας και της αυτοκρατορικής Ρωσίας. Οι Αμερικανοί αντέδρασαν στο ξέσπασμα του πολέμου, δηλώνοντας αποφασισμένοι να μείνουν μακριά από αυτόν. Ο Ουίλσον δήλωσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα παρέμεναν «ένας ουδέτερος παράγοντας τόσο σε συμβολικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο δράσης».7 Παρ’ όλα αυτά, ένας αριθμός επιδραστικών Αμερικανών και από τα δύο κόμματα, συμπεριλαμβανομένων μελών της κυβέρνησης του Ουίλσον, υποστήριζε εξαρχής τη Μεγάλη Βρετανία και τους Συμμάχους. Μια άλλη ομάδα εναντιωνόταν για λόγους αρχής στην αμερικανική συμμετοχή στον πόλεμο.8 Ο ίδιος ο πρόεδρος δεν ανήκε σε καμιά από τις δύο ομάδες. Μολονότι ήταν φιλικά διακείμενος απέναντι στην αγγλική πλευρά, καθώς η Μεγάλη Βρετανία ήταν η μοναδική χώρα την οποία γνώριζε καλά, αρχικά δεν πίστευε στη νίκη της μιας ή της άλλης πλευράς, αλλά προσέβλεπε στο τέλος της σύγκρουσης. Μέσω του στενού συνεργάτη του, Έντουαρντ Μ. Χάουζ, λοιπόν, ξεκίνησε προσπάθειες μεσολάβησης μεταξύ των δύο συμμαχιών, όμως όλες απέτυχαν. Από νωρίς, ο Ουίλσον αντιλήφθηκε ότι η Αμερική έπρεπε να εξασφαλίσει πως, όποτε και αν τελείωνε ο πόλεμος, δεν θα προέκυπταν ξανά ανάλογες συγκρούσεις.9 Αυτή η προσπάθεια, η οποία ήρθε στο προσκήνιο όταν ο πόλεμος ολοκληρώθηκε, υπήρξε η σπουδαιότερη συνεισφορά του όχι μόνο στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά ευρύτερα στις διεθνείς εξελίξεις, και έθεσε τις βάσεις για να βάλει το προσωπικό αποτύπωμά του στην ιστορία, στην εποχή του, αλλά και πέρα από αυτήν. Η αρχική ουδετερότητα των Ηνωμένων Πολιτειών ευνόησε τις Συμμαχικές Δυνάμεις, ωστόσο δεν εμπόδισε τις εμπο
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=