Ένα σκοτεινό δωμάτιο 1967-1974
ΕΝΑ ΣΚΟΤΕΙΝΟ ΔΩΜΑΤΙΟ 1967-1974 9 Κίσινγκερ. Είχα προσπαθήσει και πριν να κανονίσω μια συνέ- ντευξη. Την πρώτη φορά αρνήθηκε. Τη δεύτερη συμφώνησε, αλλά ζήτησε 50.000 δολάρια. Ο τότε διευθύνων σύμβουλος του MEGA, Αντώνης Θεοχάρης, μου έδωσε το οκέι. Ο ίδιος ήταν απόστρατος ναύαρχος και καταλάβαινε τη σημασία του εγχειρή- ματος. Έγραψα ένα γράμμα προσφέροντας τα χρήματα, αλλά προφανώς επρόκειτο περί μπλόφας, θεωρούσε ότι δεν θα τα έδινα ποτέ και αρνήθηκε και πάλι. Κάποια στιγμή ζήτησα από έναν φίλο να με καλέσει σε ένα δείπνο στην Ουάσινγκτον με αφορμή μια παρουσίαση βιβλίου στην οποία θα παρευρισκόταν και ο Κίσινγκερ. Είχε την καλοσύ- νη να το κάνει. Κάτσαμε στο ίδιο τραπέζι, με μια κυρία μεταξύ μας που δεν είχε καμία σχέση με την Ελλάδα ή το Κυπριακό. Όταν ο Κίσινγκερ κατάλαβε ποιος ήμουν, άρχισε ένα παραλήρη- μα, το βασικό νόημα του οποίου ήταν: «Εσείς οι Έλληνες δεν έχετε αναγνωρίσει κανένα λάθος τα τελευταία δύο χιλιάδες χρό- νια και έχετε βρει εμένα ως αποδιοπομπαίο τράγο για όσα έγιναν στην Κύπρο». Η κυρία αναστατώθηκε πολύ και με ρώτησε δια- κριτικά: «Τι έπαθε ο δρ Κίσινγκερ;». Επειδή δεν μου αρέσει να παρατάω έναν στόχο, όσο δύσκολος και να είναι, συνέχισα τις προσπάθειες. Ο αείμνηστος Γιάννος Κρανιδιώτης τού έγραψε μία επιστολή και του ζητούσε να μου μιλήσει. Πράγματι βρεθήκαμε, μου εξήγησε ότι οι ΗΠΑ δεν μπο- ρούσαν να σταματήσουν για τρίτη φορά μετά το 1964 και το 1967 την εισβολή και μου συνέστησε να διαβάσω τις περικοπές των βιβλίων του που αναφέρονται στην Κύπρο. Υπογράμμισε ότι «δεν είχα τίποτα εναντίον του Μακαρίου» και πως «η Ελλάδα έπρεπε να έχει δείξει ευελιξία αμέσως με την εισβολή και να κάνει μια καλύτερη συμφωνία με την Τουρκία».
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=