Αιχμές - Τεύχος #4

Καλή.Μετοόνομακαι τηχάρη! Ξεκινώνταςθέλωνασου εκφράσωτηχαράόλωνμας γιατονερχομόσουστο Μεταίχμιο. Καλωσόρισεςλοιπόν, εσύκαι οι ιστορίεςσου.Ήμάλλον η ιστορίασου. Μια ιστορίαμόνο . Ποιαείναι αυτήη ιστορία; Μίλησέμαςλίγογιααυτήν. Η ιστορία μου είναι πλέγμα πολλών ιστοριών για τα μέλη μιας οικογένειας με κέντρο την πρωταγωνίστρια (δεν τη λέω ηρωίδα) Ανθή Βελισσάρη. Καλύπτει μια περίοδο εκατόν πενήντα χρόνων και αναφέρεται (υποκειμενικά μέσω των διαφόρων συγγενών), μεταξύ άλλων, στα ιστορικά γεγονότα αυτής της περιόδου. Μίλησέμαςλίγογια τηδιαδικασίασυγγραφής τουβιβλίου.Μας έχειςπειπως τοέγραφεςγιαχρόνια. Τι ήταν αυτόπουσεκράταγεκαι τοάφηνεςστοσυρτάρι; Και τώρατι άλλαξεκαιπήρες τηναπόφασηνατοεκδώσεις; Το ξεκίνησα πάνω από είκοσι χρόνια πριν και δυο χρόνια περίπου μετά το παράτησα. Δύσκολη ερώτηση. Μόνο υποθέσεις μπορώ να κάνω. Πρώτον, η ανασφάλεια του ανθρώπου που πάσχει από τελειοθηρία και θεωρεί τον εαυτό του συγγραφέα χωρίς να έχει απτή (έντυπη) απόδειξη. Δεύτερον, το ότι τότε ζούσα στην Αμερική και «έγραφα» επαγγελματικά στην αγγλική γλώσσα. Ήταν η ζωντανή γλώσσα γύρω μου και μου ήρθε πολύ φυσικά να το γράψω στα αγγλικά. Τελικά δεν μου πήγαινε. Τρίτον, το βιβλίο δεν τελείωνε. Είχα γράψει πάνω από 1.500 σελίδες. Το έδειξα σε μία πολύ έμπειρη ατζέντισσα της Νέας Υόρκης που μου είπε ότι δεν υπάρχει περίπτωση να ενδιαφερθεί εκδότης για ένα τόσο εκτενές και Η ΙΣΤΟΡΊΑ ΜΟΥ ΕΊΝΑΙ ΠΛΈΓΜΑ ΠΟΛΛΏΝ ΙΣΤΟΡΙΏΝ ΓΙΑ ΤΑ ΜΈΛΗ ΜΙΑΣ ΟΙΚΟΓΈΝΕΙΑΣ ΜΕ ΚΈΝΤΡΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΑΓΩΝΊΣΤΡΙΑ (ΔΕΝ ΤΗ ΛΈΩ ΗΡΩΊΔΑ) ΑΝΘΉ ΒΕΛΙΣΣΆΡΗ. ΚΑΛΎΠΤΕΙ ΜΙΑ ΠΕΡΊΟΔΟ ΕΚΑΤΌΝ ΠΕΝΉΝΤΑ ΧΡΌΝΩΝ. ημιτελές κείμενο μιας άγνωστης ξένης συγγραφέα για ανθρώπους και καταστάσεις άγνωστες στο αναγνωστικό κοινό. Αυτό ήταν. Μπήκε στο συρτάρι. Καιπώςκαι βγήκε; Η απάντηση είναι το λοκντάουν και οι ιδεώδεις συνθήκες για γράψιμο στο σπίτι μου, στην εξοχή της Κέρκυρας. Η κόρη μου, που είχε διαβάσει το πρωτότυπο και πίστευε σε αυτό, με έπεισε να ξαναδοκιμάσω. Εντωμεταξύ είχα εξοικειωθεί ξανά με την ελληνική γλώσσα γράφοντας στο διαδίκτυο για κήπους και μαγειρική, που είναι τα πιο σημαντικά από τα άλλα μου ενδιαφέροντα. Ο καταλύτης ήταν η γλώσσα, και η απόφαση να το χωρίσω σε τρία μέρη. Πήρα μπρος μεταφράζοντας την αρχή, και μετά λύθηκε η γλώσσα μου. Ηιστορίαμιαςοικογένειαςμέσα στουςαιώνες. Και ταυτόχρονα η ιστορίαμιαςχώρας, καθώς απότιςσελίδες τουβιβλίουσου περνάκαι ημεγάλη Ιστορία. Θέλωναμαςπειςπώςδούλεψες, πώςδόμησες τηναφήγηση καιπώς ενέταξες τα ιστορικά στοιχείαακολουθώντας τηνπορείατωνηρώωνσου. Είναι πολύ απλό. Άρχισα να γράφω την ιστορία γύρω απ’ την Ανθή κι ένα σημαντικό γεγονός της ζωής της, κι αυτό κέντρισε το ενδιαφέρον μου για άλλα πρόσωπα της ζωής της και τις δικές τους ιστορίες, και πάει λέγοντας. Διαβάζοντας τοβιβλίο, δένεσαι μετουςήρωες, νιώθειςπως γίνεσαι μέλος τηςοικογένειάς τους.Διαλέγειςμεποιονείσαι, ποιονσυμπαθείς,ποιον αντιπαθείς.Προκύπτει όμως στοναναγνώστηέναερώτημα. Έχεις εντάξει αυτοβιογραφικά στοιχείαστηναφήγηση, και ανναι, σετι βαθμό; Η απάντηση είναι «ναι, αλλά». Όπως στην περίπτωση κάθε συγγραφέα, υπάρχουν μεμονωμένα στοιχεία, πιο πολύ σκέψεις και ιδέες, δικές μου και των γύρω μου, παντού στο βιβλίο. Αλλά η πρωταγωνίστρια δεν μου μοιάζει, ούτε τα γεγονότα της ζωής της μοιάζουν με της δικής μου. Η οικογένεια και η ιστορία της δενέχουνκαμίασχέσημετηδικήμου. Μίλησέμαςγιατησυνέχεια. Τελειώνοντας τοβιβλίο οαναγνώστης έχει απορίες, θέλει ναμάθειπερισσότερα. Θαμαςαποκαλύψειςκάτι; Θααπαντηθούνταερωτήματά μαςμεταεπόμεναβιβλίασου; Βέβαια, θα απαντηθούν σιγά σιγά στα επόμενα βιβλία. Τώρα γράφω το δεύτερο, που έχει προσωρινό (ίσως και μόνιμο) τίτλο Η επιστροφή… Θα σας κρατήσω όμως σε αγωνία και δεν θα σας αποκαλύψω τη συνέχεια.  ΣΥΝΟΜΙΛΏΝΤΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΛΉ ΔΟΞΙΆΔΗ ΤΗΣ ΣΤΈΛΑΣ ΖΟΥΜΠΟΥΛΆΚΗ Όταν άρχισα να διαβάζω και να επιμελούμαι το Σπίτι στα βράχια της Καλής Δοξιάδη, το πρώτο μέρος μιας τριλογίας με τίτλο Μια ιστορία μόνο , με γοήτευσε με την απλή αλλά τόσο προσωπική γραφή του, που σε βυθίζει στην εποχή του, στον κόσμο του, στη ζωή αυτής της οικογένειας. Και μετά γνώρισα και την ίδια την Καλή. Και ένιωσα πόσο ειλικρινές και προσωπικό είναι, πόσο πολύ αγαπά η συγγραφέας τους ήρωές της, πόσο δεμένη είναι μαζί τους. Σου μιλάει για αυτούς και νιώθεις πως τους ξέρει πραγματικά, πως είναι υπαρκτά πρόσωπα, τόσο ζωντανά τους παρουσιάζει, σαν να είναι οι δικοί της άνθρωποι. Που με έναν τρόπο είναι. Και διαβάζοντας το βιβλίο θα δείτε πως θα γίνουν και δικοί σας. | 9