Αιχμές - Τεύχος #4

ΟΙ ΛΕΣΧΕΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ Η πρώτη από τις τρεις υπέροχες συντροφιές/λέσχες ανάγνωσης που έχω την τύχη να συντονίζω ξεκίνησε το 2007 και πήρε το όνομα Degas από το ομώνυμο καλλιτεχνικό βιβλιοπωλείο που είχαν στο Μοσχάτο δύο εμβριθείς γνώστες των βιβλίων και των εικαστικών. Το Degas ήταν ατμοσφαιρικός χώρος που σύντομα έγινε στέκι αδελφών ψυχών, φιλότεχνων και βιβλιόφιλων. Κανείς από εμάς τους βιβλιόφιλους δεν διέθετε εμπειρίααπό λέσχες ανάγνωσης, όμως θελήσαμε νασυστηματοποιήσουμε ό,τι γινόταν από την πρώτημέρα: περ- νούσαμε από το Degas –τα καλά της μικρής γειτονιάς– και κουβεντιάζαμε για βιβλία, κυρίως πεζογραφία, λειτουργώντας ως άτυπη λέσχη. Ανέλαβα να το οργανώσω καλύτερα και τον Μάρτιο του 2009 κάναμε την πρώτη από τις τακτικές μηνιαίες πλέον συναντήσεις. Ως Degas συνεχίζουμε μέχρι τώρα, γυναίκες στην πλειονότητα με μέσο όρο ηλικίας τα σαράντα-σαρά- ντα πέντε, σε αίθουσες του Πολιτιστικού Κέντρου του δήμου μας και σε καφέ και βιβλιοπωλεία-καφέ, με διακοπή δύο μήνες το καλοκαίρι. Κινούμαστε στον χώρο της ελληνικής και της μεταφρασμένης πεζογρα- φίας επιλέγοντας βιβλία άλλοτε δίχως συγκεκριμένο αναγνωστικό πλάνο, άλλοτεμεαφιερώματασεσυγγραφείς, μεθεματικέςενότητες (γιαπαράδειγ- μα, μεσογειακές λογοτεχνίες, οικολογία, γενιά του ’30, νέοι Έλληνες πεζο- γράφοι κ.ά.). Θέλουμε να γνωρίζουμε τους συντελεστές μιας έκδοσης –συγ- γραφέα, εκδότη, μεταφραστή, επι- μελητή κ.ο.κ.–, και συχνά τους κα- λούμε σε συζητήσεις/παρουσιάσεις πουότανείναιεφικτόσυνοδεύονται από θεατρικό αναλόγιο, προβολές ταινιών και μουσική, και αυτές τότε είναι ανοιχτές και σε μη μέλη. Η λέσχη του Degas έγινε αιτία να ξεκινήσει μια ακόμα στο Ελληνικό, το2014,στιςεκδόσειςΚαλέντη.Ακο- λούθησα το ίδιο ελεύθερο στιλ στην οργάνωσή της, πάντα χωρίς αμοιβή –και αυτό έχει τη σημασία του–, και το ίδιο σύντομα όπως στη Degas δε- θήκαμε ως αναγνωστική ομάδα αρ- χικά, και ως συντροφιά στη συνέ- χεια. Η λέσχη έκλεισε τον κύκλο της εκεί και τώρα συνεχίζει, με το όνο- μα Βιβλιοταξιδευτές . Συναντιέται στις νότιες γειτονιές και είναι αριθ- μητικώς η μεγαλύτερη, με είκοσι πέντε μέλη, και πάλι γυναίκες στην πλειονότητά τους, με επιπλέον στοι- χείο το ότι είναι θεατρόφιλες, πράγ- μα που στρέφει συχνά την ομάδα σε αναζήτηση λογοτεχνικών έρ- γων που σχετίζονται ή που πάνω τους βασίζονται θεατρικά έργα. Η τρίτη λέσχη είναι μια ακόμα λέσχη πεζογραφίας, ελληνικής και μεταφρασμένης, που άρχισε το 2015 στο ιστορικό Πατάρι του Κέ- δρου. Η επιλογή βιβλίου γίνεται με τον ίδιο πάνω κάτω τρόπο όπως στις άλλες, με προτάσεις κυρίως δικές μου, που μπαίνουν σε ολιγό- λεπτη συζήτηση και συναποφασί- ζουμε. Ο χώρος του Παταριού έχει ιδιαίτερη γοητεία, νιώθει κανείς την ανάσα του Γιάννη Ρίτσου, ας μου επιτραπεί να το πω έτσι, περι- τριγυρισμένος καθώς είναι από δε- ΜΈΣΑ ΑΠΌ ΤΙΣ ΤΡΕΙΣ ΛΈΣΧΕΣ ΑΝΑΠΤΎΧΘΗΚΑΝ ΓΕΡΈΣ ΦΙΛΊΕΣ, ΔΗΜΙΟΥΡΓΉΘΗΚΑΝ ΣΥΝΕΡΓΑΣΊΕΣ . ΈΝΑ ΕΛΕΎΘΕΡΟ, ΑΥΘΌΡΜΗΤΟ ΜΟΊΡΑΣΜΑ ΒΙΒΛΊΩΝ ΚΑΙ ΣΤΙΓΜΏΝ. […] Η ΈΝΩΣΗ ΤΩΝ ΑΠΛΏΝ ΑΝΘΡΏΠΩΝ ΜΈΣΑ ΑΠΌ ΤΗΝ ΤΈΧΝΗ ΕΊΝΑΙ Η «ΑΜΟΙΒΉ» Η ΔΙΚΉ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΑΥΤΌΧΡΟΝΑ Η ΚΟΙΝΉ ΜΑΣ ΕΛΕΥΘΕΡΊΑ. ΤΡΕΙΣ ΛΈΣΧΕΣ ΑΝΆΓΝΩΣΗΣ, ΤΡΊΑ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΟΎΝΤΑ ΔΟΧΕΊΑ Η ΒΙΒΉ ΓΕΩΡΓΑΝΤΟΠΟΎΛΟΥ ΜΑΣ ΜΙΛΆ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΡΕΙΣ ΛΈΣΧΕΣ ΑΝΆΓΝΩΣΗΣ, ΤΙΣ ΤΡΕΙΣ ΣΥΝΤΡΟΦΙΈΣ, ΌΠΩΣ ΤΗΣ ΑΡΈΣΕΙ ΝΑ ΤΙΣ ΑΠΟΚΑΛΕΊ, ΠΟΥ ΣΥΝΤΟΝΊΖΕΙ.