Το συρτάρι του συγγραφέα είναι ένας κόσμος μαγικός. Κάποιοι λένε πως εκεί υπάρχουν πολλές μικρές ιστορίες, χωρίς αρχή, μέση ή τέλος, και πως κρατούνται φυλακισμένοι άγνωστοι ήρωες και ηρωίδες. Αν ανοίξεις το συρτάρι, τότε ξεπηδούν μεμιάς στον έξω κόσμο και προσπαθούν να δραπετεύσουν. Το συρτάρι του συγγραφέα; Ναι, υπάρχει! Του μυαλού το συρτάρι, εκεί όπου μαζεύονται όσα μου έκαναν εντύπωση και μ’ έβαλαν σε σκέψεις, π.χ. μια συζήτηση, ένα μουσικό κομμάτι, κάτι που διάβασα σ’ ένα βιβλίο ή στην εφημερίδα. Μήπως είναι υλικά κατάλληλα να γίνουν ιστορικό βιβλίο; Αν ναι, τα βγάζω από το συρτάρι, αρχίζω να σχεδιάζω τα περιεχόμενα και σπεύδω στα ράφια της βιβλιοθήκης, για να ψάξω και αλλού να βρω πηγές. Πηγές δεν είναι μόνο οι μελέτες, αλλά και καθετί που έχει σχέση με την εποχή που με απασχολεί: λογοτεχνικά κείμενα, αναμνήσεις και μαρτυρίες, έργα τέχνης, φωτογραφίες, μουσική, σινεμά κ.ά. Με βοηθάει και η αναζήτηση στο διαδίκτυο. Ρίξε μια ματιά στις τελευταίες σελίδες του βιβλίου 2194 ημέρες πολέμου και θα δεις από πού αντλήθηκαν στοιχεία και πόσα διαβάσματα ήταν απαραίτητα για να χωρέσουν εκείνες οι 2.194 ημέρες στο βιβλίο! Ύστερα βάζω μπρος τη φαντασία μου. Γράφω, σβήνω, προσθέτω, αφαιρώ για πολλούς μήνες, μέχρι και τη στιγμή που θα πάει το βιβλίο στο τυπογραφείο. Επίσης, επιστρατεύω και την εμπειρία που απέκτησα διδάσκοντας στο σχολείο. Προτού τυπωθεί το βιβλίο, το διαβάζει και κάποιος ιστορικός, ώστε να σιγουρευτώ πως δεν έχει λάθη. Γιατί τα βιβλία γνώσεων είναι βιβλία που απαιτούν τη συνεργασία μεταξύ συγγραφέα, ειδικού επιστήμονα, εικονογράφου και επιμελητή! Η ΜΙΚΡΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ ΣΥΝΑΝΤΑ… Τη συγγραφέα της νέας τριλογίας «Η Σοφία της Αθήνας» Αγγελική Δαρλάση 2 8+ Βρες περισσότερες πληροφορίες για τη Μαρίζα Ντεκάστρο και τα βιβλία της στο metaixmio.gr Μαρίζα Ντεκάστρο συγγραφέας και κριτικός λογοτεχνίας Η Σοφία είναι ανήσυχη, φιλοπερίεργη και τολμηρή. Μοιάζει με εσάς όταν ήσασταν μικρή; Μοιάζει, και ίσως λίγο παραπάνω απ’ όσο θα ήθελε η μητέρα μου! Κι εγώ ρωτούσα «γιατί», μέχρι να κουραστούν οι μεγάλοι. Μόνο που η Σοφία έχει κάτι που μου έλειπε: το θάρρος να ζήσει περιπέτειες – εγώ τις ζούσα στο κεφάλι μου. Γιατί διαλέξατε να ζει η Σοφία στην Αθήνα του 1910; Τι σας άρεσε σε εκείνη την εποχή; Επειδή το 1910 η Αθήνα ήταν μια πόλη που άλλαζε συνεχώς. Άμαξες δίπλα στα πρώτα αυτοκίνητα, ηλεκτρισμός μαζί με κεριά, νέες επιστημονικές ανακαλύψεις μαζί με δεισιδαιμονίες, γυναίκες που άρχιζαν να διεκδικούν... Μια πόλη σαν παραμύθι αλλά πραγματική. Μετά το βιβλίο σας, ψάχνω μήπως βρω κάποιο κεντημένο μαντίλι στο σπίτι μου για να το αποκρυπτογραφήσω! Πώς σας ήρθε η ιδέα για τον κώδικα στο κέντημα; Οι γυναίκες τότε έπρεπε να μιλούν λίγο ή και καθόλου. Κι είχαν τόσα να πουν... Αν, λοιπόν, μιλούσαν με το κέντημα; Κι αν μια βελονιά μπορούσε να πει όσα δεν επιτρεπόταν να πουν φωναχτά; Συνέχισε να ψάχνεις για κάποιο μαντίλι... Ποτέ δεν ξέρεις! Ο αγαπημένος μου χαρακτήρας είναι ο Σώτος. Εσείς έχετε κάποιον αγαπημένο ή δεν επιτρέπεται να το πει μια συγγραφέας; Τον Σώτο τον αγαπώ πολύ, γιατί δεν έχει τίποτα, κι όμως είναι τόσο δοτικός. Αν όμως με ρωτήσεις ποιος με κάνει να γελάω περισσότερο όταν γράφω, θα σου πω η θεία Ελπινίκη, που θυμώνει τόσο ωραία και φοράει αυτά τα εξωπραγματικά καπέλα! Κι αυτή που θα ήθελα να έχω φίλη είναι σίγουρα η μυστηριώδης Κλειώ! Στη ράχη του βιβλίου υπάρχει το «1». Αυτό σημαίνει ότι έρχεται και το «2»; Πολύ σωστά το πρόσεξες, μικρή δημοσιογράφε! Το μυστήριο του μαντιλιού ήταν μόνο η αρχή. Η Αθήνα έχει ακόμα πολλά κρυμμένα μυστικά, και η Σοφία πολλά να ανακαλύψει για να γίνει… σοφή. Το μόνο που μπορώ να πω είναι: φύλαξε το μαντίλι που θα βρεις. Μπορεί να μας χρειαστεί... Τη συνέντευξη πήρε η Φραντσέσκα Σεργίου, 10 ετών.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=