Η ΠΙΝΑΚΟΘΉΚΗ ΤΟΥ ΧΡΌΝΟΥ Μια στιγμή της ιστορίας φωτίζει ένα πρόσωπο… Ο ήλιος έχει σκαρφαλώσει πια στη μέση του ουρανού. Κοιτώ την αδερφή μου και την Ήβη, που μεταφέρουν στην άκρη δύο ακόμα γεμάτους σάκους με πλαστικά σκουπίδια. Παίρνω μια βαθιά ανάσα και κοιτώ πάλι το ρέμα. Ο καθαρισμός μας πάει καλά, αλλά έχουμε ακόμη δουλειά. Υπάρχουν πολλά πεταμένα μπουκάλια, πλαστικά περιτυλίγματα, σελοφάν... Ό,τι μπορεί να φανταστεί κανείς, παρατημένο εδώ, σαν άχρηστη σκέψη. Κλείνω τα μάτια μου για μια στιγμή. Ο Σίφου μάς είπε πως η Αθήνα ήταν παλιότερα γεμάτη ρέματα και ποταμούς. Κάποτε το νερό ζωντάνευε τις πλαγιές της πόλης με χορτάρια, πεταλούδες και πουλιά, και δρόσιζε την περιοχή. Προστάτευε την πόλη από πλημμύρες, γιατί το νερό έρεε ελεύθερα προς άλλους ποταμούς και τη θάλασσα. Καμιά φορά τα προβλήματα του κόσμου μού φαίνονται πολύ μεγάλα για να μπορέσω εγώ να κάνω τη διαφορά. Να, ας πούμε, όταν ακούω πως αν δε μειώσουμε το πλαστικό μιας χρήσης, όταν μεγαλώσω, θα υπάρχει στη θάλασσα περισσότερο πλαστικό παρά ψάρια. Τις στιγμές αυτές που αισθάνομαι πολύ μικρός ξέρω τι πρέπει να κάνω. Για αυτό είμαι εδώ άλλωστε. Σκέφτομαι τη διαφορά που μπορώ να κάνω στη γειτονιά μου. Το ένα πλαστικό περιτύλιγμα που εγώ μάζεψα σήμερα μπορεί να ήταν αυτό που θα έτρωγε η θαλάσσια χελώνα που κινδύνευσε χθες, η Μαρίνα. Αυτή η αλάνα θα γίνει ένα όμορφο πάρκο που θα απολαύσω με τους φίλους μου. Ναι, είμαι εδώ σήμερα. Ανοίγω τα μάτια μου πάλι και χαμογελώ. Διάβασε το νέο βιβλίο της σειράς «Οι Μαχητές του Ντάο» της Ελένης Ανδρεάδη Υπόθεση Κόκκινος Φάκελος εικονογράφηση: Γιάννης Σκουλούδης Οι Μαχητές του Ντάο λαμβάνουν έναν μυστηριώδη κόκκινο φάκελο από τον Σίφου, ο οποίος σύντομα εξαφανίζεται. Άραγε προλαβαίνουν να αλλάξουν τα πάντα πριν από την Κινέζικη Πρωτοχρονιά; Γιατί διαλέξατε να γίνετε συγγραφέας; Νομίζω επειδή μου άρεσε από πολύ μικρή το διάβασμα. Να χάνομαι μέσα στις ιστορίες και στους κόσμους των βιβλίων που διάβαζα και διαβάζω. Κι επίσης επειδή είμαι πολύ περίεργη, επειδή βαριέμαι εύκολα κι επειδή είμαι πάρα πολύ ανήσυχος άνθρωπος, μ’ ένα μυαλό που τρέχει συνεχώς, φαντάζεται κι αναρωτιέται διαρκώς. Ποιο δικό σας βιβλίο αγαπάτε περισσότερο; Πώς μπορώ να ξεχωρίσω τα παιδιά μου; Όλα τα αγαπάω. Απλώς συνήθως έχω λίγο περισσότερη αδυναμία στο πιο πρόσφατο –στο πιο «μικρό», κάθε φορά, παιδί μου– μέχρι να βρει τον δρόμο του και να έρθει το επόμενο. Το συρτάρι του συγγραφέα είναι ένας κόσμος μαγικός. Κάποιοι λένε πως εκεί υπάρχουν πολλές μικρές ιστορίες, χωρίς αρχή, μέση ή τέλος, και πως κρατούνται φυλακισμένοι άγνωστοι ήρωες και ηρωίδες. Αν ανοίξεις το συρτάρι, τότε ξεπηδούν μεμιάς στον έξω κόσμο και προσπαθούν να δραπετεύσουν. Και τι δεν έχει το συρτάρι μου…Παλιές λέξεις, απίθανες σκέψεις, ξεχασμένες μυρωδιές, γέλια βροντερά, δάκρυα, θροΐσματα. Είναι ξέχειλο! Αν το ανοίξεις εσύ, θα το δεις άδειο, μα εγώ ξέρω πως εκεί μέσα σφύζει μια ζωή. Το ψαχουλεύω πού και πού. Βρίσκω μέσα ένα ποδήλατο ή ένα άλογο ή ένα καταπράσινο κλαδί. Έναν Νοέμβρη με λιακάδα ή ένα μικρό χελιδόνι. Μα πού βρέθηκαν όλα αυτά; Τρυπώνουν στο συρτάρι δίχως να το ξέρω. Η ΜΙΚΡΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ ΣΥΝΑΝΤΑ… Την πολυβραβευμένη συγγραφέα Αγγελική Δαρλάση Τη συνέντευξη πήρε η Ελευθερία, 8 ετών. Πώς σας έρχεται η ιδέα για ένα βιβλίο; Η ιδέα μπορεί να έρθει από μια μελωδία, τους στίχους ενός ποιήματος ή μια φράση που κάπου ακούω τυχαία, μια είδηση, ένα όνειρο, μια εικόνα ή ένα περιστατικό στην καθημερινότητά μου. Η ιδέα όμως είναι το κλειδί που σου ξεκλειδώνει το ντουλαπάκι που έχεις κρυμμένα όλα αυτά που κουβαλάς μέσα σου. Αν δε γεμίζεις τα «ντουλάπια», τα κλειδιά απλώς θα ξεκλειδώσουν άδεια από περιεχόμενο κουτιά. Γιατί προτιμάτε να γράφετε βιβλία για παιδιά; Επειδή με γοητεύουν οι ήρωες παιδιά. Μου αρέσει και με γοητεύει και με συναρπάζει αυτή η ηλικία! Κι επειδή μ’ αρέσει η οπτική των παιδιών στον κόσμο μας, να προσπαθώ να βλέπω τον κόσμο μέσα από τα δικά τους μάτια. Ποιο ήταν το αγαπημένο σας βιβλίο όταν ήσασταν παιδί; Τα παραμύθια του Άντερσεν, σε μια παλιά κιτρινισμένη έκδοση με γκραβούρες, που ήταν της μητέρας μου όταν εκείνη ήταν παιδί. Είχε μέσα αρκετά γνωστές αλλά και λιγότερο γνωστές του ιστορίες. Όπως και το Κοντά στις ράγιες της Άλκης Ζέη. Υπάρχουν άγγελοι στον ουρανό; Δεν έχω ιδέα να σας πω γι’ αυτό. Είμαι όμως σχεδόν σίγουρη ότι υπάρχουν άγγελοι στη γη. Το θέμα είναι να μπορεί κανείς να τους διακρίνει... Στριμώχνονται και το γεμίζουν μέχρι πάνω. Πετάγονται και μου μιλάνε όταν περνάω από κοντά. «Ομιλείτε πλουτωνικά;» με ρωτάει ένα παιδί με ορθάνοιχτα μάτια. «Ορίστε;» Κάποια Λίζα χτίζει έναν πύργο. Μια σημαία ξεφυτρώνει στον ορίζοντα. Ξαφνιάζομαι. «Είμαι ο Ασίμ» μου λέει ένας τύπος με χαρά και μου δείχνει έναν δράκο με κοφτερά δόντια. «Να γράψεις για τις Κυριακές με τον παππού» μου λέει ένας πιτσιρικάς. «Να γράψεις για τα μαγικά της μάνας μου» μου λέει τραγουδιστά ένα κοριτσάκι. «Θα γράψω» λέω και απομακρύνομαι. Κάνω δυο βήματα και ξαναγυρνώ. Ακούω μια φωνή. «Πώς είναι ο κόσμος;» ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ: ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ ΕΚΔΟΤΙΚH Α.Ε. Ιπποκράτους 118, 114 72 Αθήνα Τηλ.: 211 3003500 Fax: 211 3003562 Εmail:
[email protected] EΞΑΜΗΝΙΑΊΑ ΕΦΗΜΕΡΊΔΑ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΆ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΎ Τεύχος 48 ο ΑΝΟΙΞΗ - ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2024 ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ Δάφνη Βρέλλη Μικαέλα Κόλλια Ειρήνη Μανιατοπούλου ΔΙΟΡΘΩΣΗ Σοφία Πράρα ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ Ρεντουάν Αμζλάν metaixmio.gr ΑΛΛΗΛΟΓΡΑΦΙΑ Παιδική εφημερίδα «Παιδιά, διάλειμμα!» Εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ Τ.Θ. 21001, Τ.Κ. 114 10 ΑΘΗΝΑ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ - ΠΑΡΑΓΩΓΗ Εκδόσεις ΜΕΤΑΊΧΜΙΟ ΔΙΑΝΕΜΕΤΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΣΕΣΧΟΛΕΙΑΚΑΙ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ 2 3 Κ.Π. 20273 «Ούτε που ξέρω». «Να γράψεις». «Να γράψω τι;» «Να γράψεις». «Θα γράψω». Συνεχίζω ό,τι έκανα. Πηγαίνω στη δουλειά μου, διαβάζω, μαγειρεύω. Κάνω μεγάλες βόλτες και σκέφτομαι τους ήρωες που ξεπετάγονται από το συρτάρι μου. Τους πιάνω την κουβέντα. Ακούω όσα έχουν να μου πουν. Τους βάζω σε μια τάξη. Κάπως έτσι ζω με το συρτάρι μου. Και κάποια μέρα, εκεί που δεν το περιμένω καν, ανοίγω ένα λευκό χαρτί. Μια ιστορία ασφυκτιά και πρέπει να ειπωθεί. Και κάθομαι και γράφω. Η Κατερίνα Ζωντανού γεννήθηκε σε ένα μικρό χωριό και σπούδασε σε μια μεγάλη πόλη. Από το σπίτι της βλέπει ένα βουνό που το λένε Καλάθι. Της αρέσουν το σπανακόρυζο, το περπάτημα και οι σοκολάτες. Τη θυμώνει ο πόλεμος (και άλλα τερατώδη που κάνουν οι άνθρωποι). ΝΈΟ ΒΙΒΛΊΟ 12+ Ο Γκάρι Λίνεκερ, πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής και πρώτος σκόρερ όλων των εποχών της Εθνικής Αγγλίας, με σύνολο 10 γκολ στην ιστορία του Παγκόσμιου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου, με τη βοήθεια του Άιβορ Μπαντίελ, διηγείται συναρπαστικές στιγμές από την ιστορία του δημοφιλέστερου αθλήματος στον πλανήτη! «Είχα την τύχη να ζήσω μερικές από τις πιο απίστευτες και εμπνευσμένες στιγμές στην ιστορία του ποδοσφαίρου – ήμουν στο γήπεδο όταν ο διαβόητος Μαραντόνα έσπρωξε με το χέρι την μπάλα στα δίχτυα... και είδα τα φοβερά κατορθώματα νεαρών σταρ, όπως όταν η Ίμοτζεν Πάπγουορθ-Χάιντελ κράτησε την μπάλα στον αέρα με ποδαράκια (κλοτσώντας τη δηλαδή απ’ το ένα πόδι στο άλλο) πάνω από ένα εκατομμύριο φορές για να συγκεντρώσει χρήματα για έναν φιλανθρωπικό σκοπό το 2020. Έχω δει από κοντά τους καλύτερους παίκτες του κόσμου, έχω παρακολουθήσει τους πιο σημαντικούς αγώνες και ήμουν παρών σε κοσμοϊστορικές στιγμές του ποδοσφαίρου». Στο βιβλίο τους, που θα ξετρελάνει τους ποδοσφαιρόφιλους και όχι μόνο, με τίτλο 50 φορές που το ποδόσφαιρο άλλαξε τον κόσμο , ο Γκάρι Λίνεκερ και ο Άιβορ Μπαντίελ δείχνουν πώς η δικαιοσύνη, το θάρρος, η προσήλωση στον στόχο, το ομαδικό πνεύμα και η πίστη στη συλλογική μας δύναμη είναι οι αξίες που κάνουν το ποδόσφαιρο κάτι πολύ περισσότερο από άθλημα: μια ιστορική αρένα πάλης ενάντια στη φτώχεια, στις διακρίσεις, στον πόλεμο και στην κοινωνική ανισότητα. 9+ 5+ Κυκλοφορεί 28 Μαΐου