Τεύχος 46 – Άνοιξη-Καλοκαίρι 2023

«Λουκιανός. Αυτό ήταν το όνομά μου. Έζησα πολλούς αιώνες, προτού γεννηθείς. Έζησα γελώντας και γράφοντας. Είχα βάλει πείσμα να διασκεδάσω όποιον βαρέθηκε τη μελέτη και το σοβαρό διάβασμα. Έγραψα Ιστορία με τις ιστορίες μου! Πώς; Εύκολο... Τις τράβηξα από τα μαλλιά και τις βούτηξα στην ψευτιά. »Αν ντρέπομαι; Καθόλου. Ένα σωρό άλλοι τύποι (έχει πάρει το αυτί σου κάποιον Όμηρο ή έναν Ηρόδοτο;), που περνιούνταν και για σπουδαίοι, έγραψαν υπερβολές και τις σερβίρισαν για αλήθεια. Ἀπ’ ἐναντίας εγώ το βροντοφωνάζω: “Μη με πιστέψεις, φιλαράκι! Η μόνη αλήθεια είναι πως ό,τι θα διαβάσεις παρακάτω είναι ψέμα”». Απίθανες περιπέτειες, μοναδικές! Ιπτάμενα καράβια, κρασοπόταμα, ντέρμπι Ήλιου-Φεγγαριού, εξωγήινοι με μάτια που μπαινοβγαίνουν και αυτιά πλατανόφυλλα, κρουαζιέρα στο στομάχι ενός δράκου, ένας καπετάνιος σουβλάκι, κι άλλα απίστευτα... Πόσα και πόσα δεν αφηγήθηκε ο Λουκιανός πριν από 1.800 χρόνια, τον 2ο αιώνα μ.Χ., στο πρώτο μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας στην ιστορία της λογοτεχνίας! Για να μάθεις περισσότερα για την οργιαστική του φαντασία και τα απίθανα ταξίδια του, δεν έχεις παρά να διαβάσεις την Αληθινή ιστορία του Λουκιανού σε διασκευή της Κατερίνας Δημόκα , με τις εξαιρετικές εικόνες της Πετρούλας Κρίγκου. Μα είναι αλήθεια όλα αυτά; Μπα! Και ποιος ήταν αυτός ο Λουκιανός που τα φαντάστηκε; Η ΠΙΝΑΚΟΘΉΚΗ ΤΟΥ ΧΡΌΝΟΥ Μια στιγμή της ιστορίας φωτίζει ένα πρόσωπο… 3 9+ 4+ Ο Γιάννης είναι τεσσάρων χρονών και είναι αυτιστικός. Στην αρχή κανείς δεν κατάλαβε ότι ήταν διαφορετικός από τα άλλα παιδιά. Όμως η μαμά του, παρατηρώντας τον στην παιδική χαρά, κατάλαβε ότι είναι αυτιστικός. Γιατί η συμπεριφορά του ήταν διαφορετική από των συνομήλικων φίλων του. Ο αυτισμός δεν είναι αρρώστια, όπως η ιλαρά... Δεν κολλάει! Ο Γιάννης δυσκολεύεται να μιλήσει και δεν κοιτάζει κανέναν κατάματα. Συνήθως κολλάει και παίζει μόνο με τα αυτοκινητάκια του, που του αρέσει να τα βάζει το ένα πίσω από το άλλο σε μια ολόισια γραμμή! Όταν περπατάει στον δρόμο, του αρέσει να πατάει μόνο στις μύτες των ποδιών του. Και στο πεζοδρόμιο δεν πατάει ποτέ τις γραμμές! Του αρέσει να φτερουγίζει τα χέρια του σαν τα πουλιά και να κάνει «μμμμμ». Στον δρόμο πολλοί άνθρωποι γυρνούν και τον κοιτούν με περιέργεια, γιατί είναι διαφορετικός και παράξενος. Όμως είναι απλώς αυτιστικός! Τώρα λοιπόν ξέρεις πώς είναι ένα αυτιστικό παιδί. Αν συναντήσεις κάποιον σαν τον Γιάννη, μην τον κοροϊδέψεις και μην τον κρίνεις. Μίλησε και στους φίλους σου για τη διαφορετική συμπεριφορά ενός αυτιστικού παιδιού ώστε να βοηθήσεις να το αποδεχτούν όπως είναι. Διάβασε κι εσύ την ιστορία του Γιάννη