Το πέρασμα

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΖΑΜΙΩΤΗΣ 14 «Εγκληματίες, μπρος στο κέρδος δεν υπολογίζουν ού- τε ζωές ούτε τίποτα» συμπλήρωσε ένας άλλος. «Τουλάχιστον ως τώρα έρχονταν μόνο καλοκαίρι» ξέ- σπασε ο υπαστυνόμος. «Γίνεται χαλασμός εκεί κάτω, χώρες ολόκληρες αδειά- ζουν» πετάχτηκε ο γιατρός. «Τίποτα δεν είδαμε ακόμη» βαρυγκόμησε ο δήμαρχος. «Θα υπάρχουν και παιδιά εκεί πάνω» είπε η ιδιοκτή- τρια του καφενείου και μοναδική γυναίκα από όσους βρί- σκονταν στον βράχο. «Τα καημένα…» αναστέναξε δίπλα της ένας άλλος γέρος. «Κακώς καθόμαστε όμως με σταυρωμένα χέρια» σχο- λίασε αγανακτισμένος ο γιατρός. Οι τρεις άντρες που στέκονταν δίπλα του γύρισαν πά- λι και τον κοίταξαν μάλλον επιτιμητικά. «Άμα έχεις τρόπο, γιατρέ, πες τον και σ’ εμάς» ακού- στηκε πειραγμένος ο δήμαρχος. «Και το Λιμενικό τι το έχουμε;» τον αποπήρε εκείνος. «Εν ανάγκη να φωνάξουμε το Πολεμικό Ναυτικό, ας βγά- λουν μια φρεγάτα, να σωθούν οι άνθρωποι». «Ένα σκάφος, και αυτό σμπαραλιασμένο, έχει το Λι- μενικό στο μεγαλονήσι» είπε με κατεβασμένο κεφάλι ο ένστολος. «Και όσο για το Ναυτικό… τι να σου κάνουν κι αυτοί; Δεν ξεμυτίζουν πια εύκολα απ’ τον ναύσταθμο. Στραβές εποχές, βλέπεις».