Τα πέντε βασίλεια: Χρονοταξιδιώτες

12 συναντηθούμε με τον Όγουαντελ» απάντησε η Όνορ. «Μέχρι τότε θα κάνουμε υπομονή». «Δεν είναι εύκολο να κάνεις υπομονή με έναν σάκο στο κεφάλι» παρατήρησε ο Κόουλ. Η άμαξα έκοψε ταχύτητα και σταμάτησε. «Φτάσαμε;» ρώτησε ο Κόουλ. «Δε νομίζω» είπε ηΌνορ τόσο σιγά, που ο Κόουλ μόλις που την άκουσε. «Αν είχαμε φτάσει στη Συμβολή, θα είχα κάποια πρόσβαση στη δύναμή μου. Μάλλον αλλάζουν άλογα». ΟΚόουλ άκουσε θόρυβο από αλυσίδες στο πίσω μέρος της άμαξας. «Κάντε τους ψόφιους κοριούς» πρότεινε σιγανά η Όνορ. Ο Κόουλ έμεινε ασάλευτος όταν άκουσε πόρτες να ανοίγουν. Η τρεμάμενη λάμψη ενός πυρσού πέρασε από το κάτω μέρος της κουκούλας του. Κάποιος έλεγχε τους αιχμάλωτους. Ο Κόουλ έμεινε ακίνητος, ανασαίνοντας απαλά. «Εκεί είναι ακόμη» επιβεβαίωσε μια άγρια φωνή. Η πόρτα έκλεισε. Γκέμια κουδούνισαν, οπλές χτύπησαν ρυθμικά. Ένα άλογο φρούμαξε. Με ένα απότομο τίναγμα η άμαξα ξε- κίνησε. «Βιάζονται» είπε η Όνορ. «Δε θέλω να δω τον Όγουαντελ» είπε η Τέσα με φωνή που μόλις και μετά βίας ακούστηκε. Ο Κόουλ παραλίγο να απαντήσει πως η δύναμή της έφταιγε για την απόφασή τους να παρουσιαστούν υποτα-