Τα πέντε βασίλεια: Χρονοταξιδιώτες

10 Μήτε μια κλωστή δεν κόπηκε. «Δεν ξέρω» είπε. «Τη νιώθω τη δύναμή μου. Φαίνεται όμως να μη λειτουργεί. Δεν μπορώ να συνδεθώ μαζί της». «Το φοβόμουν ότι μπορεί να ήταν διαφορετικά όταν θα επέστρεφες στο σώμα σου» είπε η Όνορ. «Γιατί να είναι διαφορετικά;» ρώτησε ο Κόουλ. «Ο τόπος των απόηχων είναι καμωμένος από τελείως διαφορετική ύλη» εξήγησε η Όνορ. «Δεν είχες το σώμα σου εκεί, και δεν επηρέαζες φυσικά υλικά. Δεν έχω ξανα- κούσει να έχει καταφέρει κανείς άλλος να αναπτύξει τόσο γρήγορα τη δύναμή του όσο εσύ στον τόπο των απόηχων. Έχεις τις ίδιες ικανότητες κι εδώ, ίσως όμως σου πάρει περισσότερο καιρό μέχρι να καταφέρεις να τις χρησιμο- ποιήσεις στον υλικό κόσμο». Ο Κόουλ προσπάθησε να ηρεμήσει. Χωρίς να πιέσει, δοκίμασε να ωθήσει τη δύναμή του στις αλυσίδες γύρω από τους αστραγάλους του. Και πάλι δεν είχε κανένα απο- τέλεσμα. Συγκεντρώθηκε ξανά στην κουκούλα, ήταν όμως μάταιο. «Λυπάμαι» είπε ο Κόουλ. «Δεν μπορώ ούτε καν την κουκούλα να σκίσω. Η δύναμή μου όμως είναι εδώ». «Πιθανόν μας πάνε στον Όγουαντελ» είπε η Όνορ. «Όταν φτάσουμε στη Συμβολή, μάλλον θα μπορέσω να χρησιμοποιήσω τη δύναμή μου. Θα μας ελευθερώσω εγώ». «Όχι» είπε η Ντέστινι με φωνή ήρεμη, γεμάτη σιγου- ριά. «Μόνο αν βρεθούμε μπροστά στον Όγουαντελ θα οδηγηθούμε στα μονοπάτια που πρέπει να διαβούμε». Για ένα ατέλειωτο λεπτό οΚόουλ άκουγε μόνο τις οπλές