Τριλογία της Κούβας

P E D RO J UAN GU T I É R R E Z 44 λική του επιθυμία. Άλλωστε, του φαινόταν χάσιμο χρόνου και, το κυριότερο, ο ανεπιτήδευτος, χαρούμενος και ανέμελος χαρακτήρας μιας πόρνης του προκαλούσε δυσφορία. «Είναι εξαθλιωμένες και απο­ τυχημένες. Άτομα κακιάς φάρας. Αποβράσματα. Δεν με ενδιαφέρουν» σκεφτόταν. Ούτε φίλους είχε. Κρατιόταν μακριά από την κοινωνική ζωή. Αρ­ κετές φορές σκέφτηκε ότι θα έπρεπε να δρομολογήσει την εγγραφή του στη Λέσχη Λάιονς, στον Διεθνή Ροταριανό Όμιλο και ίσως σε κάποια μασονική στοά. Ή στην Αδελφότητα των Odd Fellows 2 . Θα ήταν καλό γι’ αυτόν να γνωρίσει τους ανθρώπους ευγενούς καταγωγής, που σύχναζαν σε αυτά τα μέρη, αλλά τελικά επικρατούσε ο μονόχνο­ τος χαρακτήρας του και παρέμενε απομονωμένος και μοναχικός. Ήταν μόνο μέλος του συνδικάτου των ισπανών εμπόρων, για πρακτικούς λόγους, αλλά περιόριζε στο ελάχιστο τη συμμετοχή του σε συνεδριά­ σεις και συναντήσεις. Η ζωή του επικεντρωνόταν απόλυτα στις δυο του επιχειρήσεις και ίσα που έδινε σημασία στη Λουθία, στο παιδί και στο σπίτι. Υπέθετε ότι εκείνοι ζούσαν ευγνώμονες για τη ζωή χωρίς ελλείψεις που τους παρείχε. Μια από τις πιο ουσιαστικές ανησυχίες του ήταν ότι η θεία-ιδιο­ κτήτρια της υποκαμισοποιίας ήταν ήδη πολύ μεγάλη και κάποια μέρα θα πέθαινε. Αλλά εκείνη δεν έκανε ποτέ συζήτηση για μια πιθανή διαθήκη. Αυτό ανησυχούσε τον Φελίπε. Τι θα συνέβαινε τότε; Δεν τολμούσε να θέσει το θέμα στη θεία. Δεν ήξερε τι να κάνει και αυτό τον βασάνιζε. Όλα τα υπόλοιπα πήγαιναν πρίμα. Οι καταχρήσεις της κυβέρνησης Μπατίστα και οι εξεγερμένοι στην οροσειρά Σιέρα Μαέστρα ήταν θέματα πολύ μακρινά για τον Φελίπε. Όταν ο κόσμος γύρω του μιλούσε ψιθυριστά για τους νεκρούς που η αστυνομία του Μπατίστα άφηνε εγκαταλειμμένους στους δρόμους, εκείνος αδιαφορούσε: «Αυτά δεν με αφορούν. Μακριά από μένα οι πολιτικοί και τα δικά τους. Ας σκοτωθούν μεταξύ τους». Σε περισσό­ τερες από μία περιπτώσεις ένας υπάλληλος κάποιου γειτονικού κατα­ στήματος τον πλησίασε με κουπόνια του Κινήματος της 26ης Ιουλίου, για να βοηθήσει οικονομικά τους εξεγερμένους του Φιντέλ. Την πρώ