Τριλογία της Κούβας

P E D RO J UAN GU T I É R R E Z 38 «Φελίπε, σήμερα πήγα στον γιατρό». «Α, ναι; Και;» Η Λουθία ξεροκατάπιε και κοίταξε το πάτωμα. Η φωνή της έτρεμε από συγκίνηση και φόβο. Το πέταξε μια κι έξω: «Είμαι τριών μηνών έγκυος, θα γεννήσω τον Σεπτέμβρη και πήγα στην εκκλησία να προσευχηθώ και να ευχαριστήσω τον Μεγαλοδύνα­ μο… είναι δώρο Θεού. Εννοώ, ένα δώρο που μας κάνει ο Θεός. Ευλο­ γία Κυρίου. Ave Mar í a pur í sima». ΟΦελίπε έμεινε βουβός. Μόνο την κοιτούσε. Αποσβολωμένος και με τον θυμό να φουντώνει. Τελικά είπε: «Δώρο Θεού; Όχι! Φταίει που ήμουν απρόσεκτος. Στην ηλικία σου… ήμουν απρόσεκτος. Αχ, δεν πρέπει να κάνουμε παιδί. Είναι γελοίο. Είναι μια ανοησία. Δεν μπορούμε!» «Μα τι λες; Τι θα πει δεν μπορούμε;» «Είμαστε πολύ μεγάλοι. Δεν γίνεται υπό αυτές τις συνθήκες». «Εγώ είμαι σαράντα τεσσάρων χρονών κι εσύ πενήντα πέντε. Δεν είμαστε παππούδες. Είμαστε δυνατοί. Ο γιατρός λέει ότι είμαστε δυο υγιείς άνθρωποι και… είναι ευλογία από τον Θεό. Και, επιπλέον, δεν μπορούμε πλέον να κάνουμε τίποτα». «Γαμώτο! Σκατά!» «Μη βλαστημάς! Ο Θεός θα μας τιμωρήσει. Είναι ένα δώρο για το οποίο πρέπει να είμαστε ευγνώμονες. Σε παρακαλώ…» Ο Φελίπε σώπασε. Σηκώθηκε από την πολυθρόνα μουρμουρίζο­ ντας: «Δεν καταλαβαίνω πώς είναι δυνατό. Στην ηλικία σου». Τι είχε συμβεί; Όταν εκείνη έκλεισε τα σαράντα τέσσερα, λίγες βδο­ μάδες νωρίτερα, ο Φελίπε υπολόγισε ότι πλέον δεν θα έμενε έγκυος. Σκέφτηκε ότι σε αυτή την ηλικία ήταν αδύνατο. Κι έτσι, από τότε, άρχισε να εκσπερματίζει μέσα της και όχι πάνω στην κοιλιά της. Πλέον δεν ήταν απαραίτητη η προφύλαξη. Ένας λάθος υπολογισμός για τον οποίο θα μετάνιωνε όλη του τη ζωή. Ένα παιδί θα ήταν μια επιπλοκή και μια μόνιμη πηγή εξόδων. Ο Φελίπε αποταμίευε κρυφά. Ήθελε να φτιάξει τη δική του επιχείρηση. Στο βάθος του κήπου είχε ένα μικρό