Το σχέδιο της Ρέιμι

11 Ένα Ή ταν τρεις, τρία κορίτσια. Στέκονταν πλάι πλάι. Στέκονταν προσοχή. Και τότε το κορίτσι με το ροζ φόρεμα, που στεκόταν δίπλα στη Ρέιμι, άφησε έναν λυγμό και είπε: «Όσο το σκέφτομαι, τόσο τρομάζω. Φοβάμαι πολύ να προχω- ρήσω!» Το κορίτσι έσφιξε το ραβδί στο στήθος της και σω- ριάστηκε στα γόνατά της. Η Ρέιμι την κοίταξε με θαυμασμό και απορία. Συχνά ένιωθε και η ίδια τρομοκρατημένη και φοβό- ταν να προχωρήσει, μα ποτέ δεν το ξεστόμισε. Το κορίτσι με το ροζ φόρεμα αναστέναξε και σωριά­ στηκε στο πλάι. Τα μάτια της πετάρισαν νευρικά και έκλεισαν. Από- μεινε σιωπηλή. Κι έπειτα άνοιξε τα μάτια της και φώ- ναξε: «Άρτσι, συγγνώμη. Συγγνώμη που σε πρόδωσα!»

RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=