ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΓΚΙ 27 πταν ότι κι αυτός με κορόιδευε, αλλά τα σκούρα καστανά του μάτια ήταν σοβαρά και ανέκφραστα, οι άκρες του στόματός του στραμμένες προς τα κάτω, μια έκφραση που δεν αναγνώρισα τότε, αν και τώρα που την ξαναφέρνω στο μυαλό μου, πιστεύω πως ήταν συμπόνια. «Ευχαριστώ, Χουάν Μανουέλ» είπα. «Πολύ ευγενικό εκ μέρους σου». «Τουλάχιστον κάποιος εδώ μέσα καταλαβαίνει το νόημα των Χριστουγέννων» μουρμούρισε μέσα από τα δόντια του ο κύριος Πρέστον. «Συμφωνώ και επαυξάνω» είπε ο κύριος Σνόου.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=