NITA PROSE 18 Έπειτα πήγε χορεύοντας προς την κουζίνα και φόρεσε την παλιά εμπριμέ ποδιά της γιαγιάς, κάνοντας μια στροφή γύρω από τον εαυτό του σαν να χορεύει σάλσα στο κατώφλι, για να με κάνει να γελάσω. Και το πέτυχε. Τα Σάββατα τρώμε σπαγγέτι, τις Τρίτες τάκο, τις Τετάρτες μεξικάνικα τηγανητά αυγά… Χρόνια τώρα προσπαθώ να πείσω τον Χουάν ότι ξέρω κι εγώ να μαγειρεύω και μπορώ να αναλάβω κάποια από τα βάρη της κουζίνας, αλλά αυτός επιμένει να τα κάνει όλα μόνος του · κάθε του γεύμα, μια απόδειξη της αγάπης του. «Μόλι, καθαρίζεις από το πρωί ως το βράδυ. Το λιγότερο που μπορώ να κάνω είναι να μας μαγειρεύω. Δεν ξέρεις τι λένε για την ευτυχία; La felicidad, así como el amor, entra por la cocina». «Που πάει να πει;» ρώτησα. «Η ευτυχία, όπως και ο έρωτας, μπαίνει από την κουζίνα». Άρχισε να σιγοτραγουδά και εξαφανίστηκε μέσα σε κουδουνίσματα κατσαρολικών. Ο ήχος με νανούρισε και πριν το καταλάβω αποκοιμήθηκα όπως ήμουν στο σαλόνι. Ξύπνησα μόνο όταν ο Χουάν εμφανίστηκε πάλι στο πλευρό μου και μ’ ένα φιλί στο μάγουλο μού ανήγγειλε «Princesa, το δείπνο σερβιρίστηκε». Έδιωξα από πάνω μου το πάπλωμα της γιαγιάς και πήγα νυσταγμένα στην κουζίνα, όπου τα φώτα ήταν χαμηλωμένα και το φθαρμένο ξύλινο τραπέζι μας ήταν στρωμένο με δύο πιάτα γεμάτα ως πάνω με σπαγγέτι και κεφτεδάκια. Ένα αναμμένο κερί ανάμεσά τους έλουζε με τη γλυκιά του
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=