NITA PROSE 16 κάρι να είναι τόσο διασκεδαστικά και χαρούμενα όσο τα προηγούμενα. Το πρόσωπο του Χουάν είναι ήρεμο και ονειρεμένα γλυκό. Αν και κοντεύει οχτώ η ώρα, δεν θα τον ξυπνήσω. Όχι ακόμη. Του αξίζει ο παραπάνω ύπνος. Τον τελευταίο καιρό είναι συνέχεια κουρασμένος. Το αγόρι μου δεν ησυχάζει στιγμή. Καταπιάνεται συνεχώς με τη μία ή την άλλη δουλειά, φροντίζοντας να είναι όλοι καλά – φίλοι, οικογένεια, συνάδελφοι, επισκέπτες του ξενοδοχείου κι εγώ. Χτες περάσαμε μια κουραστική μέρα στο Ρίτζενσι Γκραντ: εγώ μοχθούσα στα δωμάτια του ξενοδοχείου ως αρχικαμαριέρα, και ο Χουάν έκανε διπλή βάρδια στην κουζίνα του κάτω ορόφου. Πριν από δύο χρόνια πήρε προαγωγή και έγινε υπεύθυνος γλυκών και αρτοποιημάτων. Αυτό σημαίνει ότι κατά τη διάρκεια των γιορτών είναι υπεύθυνος για πολύ περισσότερες παρασκευές, που ξεφεύγουν κατά πολύ από τα συνήθη του καθήκοντα. Όταν γυρίσαμε σπίτι μετά τη χτεσινή βάρδια, ήμουν πτώμα απ’ την κούραση. Έβγαλα τα παπούτσια μου, σκούπισα τις σόλες, τα έβαλα στην ντουλάπα του χολ και αμέσως μετά σωριάστηκα στον καναπέ του σαλονιού. «Αν είναι δυνατόν, δεσποινίς Μόλι» είπε ο Χουάν, κοιτάζοντάς με από την είσοδο. «Είσαι τρομερά cansada».* «Είμαι κουρέλι» απάντησα. «Στο ξενοδοχείο επικρατεί χριστουγεννιάτικος χαλασμός Κυρίου. Κι εσύ πρέπει να είσαι ξεθεωμένος». * Ισπανικά στο πρωτότυπο: Κουρασμένη.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=