IAN RANKIN 36 «Της λείπεις φρικτά». «Είπα ότι θα το σκεφτώ. Χάρηκα που τα είπαμε, Σιβ. Μη χάνεσαι». Τερμάτισε την κλήση, αλλά έμεινε ακίνητος. Το φωτάκι της μπαταρίας εξακολουθούσε να αναβοσβήνει κόκκινο. Πόσα λεπτά είχε; Προσπάθησε να σκεφτεί σε ποιον άλλο να τηλεφωνήσει. Στον δικηγόρο του; Θα είχε φύγει τέτοια ώρα ή θα ήταν εκτός γραφείου· θα έβγαινε η γραμματέας του με τις συνήθεις δικαιολογίες. Σκέφτηκε την Ντέμπορα Κουάντ, αλλά είχαν ψυχρανθεί, καθώς εκείνη είχε κάνει τη νεκροψία του Κάφερτι και είχε καταθέσει στη δίκη του Ρέμπους. Θα μπορούσε να πάρει τη Σάμι, αλλά θα την έβλεπε στο επόμενο επισκεπτήριο. Στο Όξφορντ μπαρ; Χαμογέλασε στη σκέψη αυτή, φαντάστηκε τις ομιλίες των θαμώνων στο βάθος μόλις το σήκωνε η Κίρστι. Αλλά μετά, τι; Όχι, πραγματικά δεν υπήρχε κανείς. Εξάλλου, το φωτάκι δεν αναβόσβηνε πια. Το καρτοκινητό ήταν νεκρό.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=