Εουλάλια Κανάλ Εικονογράφηση Τόνι Γκαλμές
Πρώτη έκδοση Μάρτιος 2026 ΤΙΤΛΟΣ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΥ Eulàlia Canal, El secret del llop, Bindi Books, S. L., 2024 ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΗ Toni Galmés ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ Ιωάννα Καπετάνου ΔΙΟΡΘΩΣΗ ΤΥΠΟΓΡΑΦΙΚΩΝ ΔΟΚΙΜΙΩΝ Μάρω Ταυρή ΣΕΛΙΔΟΠΟΙΗΣΗ Μαριολένη Αντύπα ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ Ειρήνη Καπερνάρου ISBN 978-618-03-4476-9 ΒOΗΘ. ΚΩΔ. ΜΗΧ/ΣΗΣ 84476 Κ.Ε.Π. 6339 Κ.Π. 23047 Η έκδοση πραγματοποιήθηκε με την υποστήριξη του Institut Ramon Llull. © 2023, Eulàlia Canal (για το κείμενο) © 2024, Toni Galmés (για την εικονογράφηση) © 2024, Εκδόσεις ΜΕΤAΙΧΜΙO (για την ελληνική γλώσσα) Κατόπιν συμφωνίας με τα IMC Agencia Literaria, SL και IRIS Literary Agency. All rights reserved Δεν επιτρέπεται η με οποιονδήποτε τρόπο χρήση ή αναπαραγωγή ολόκληρου ή μέρους του βιβλίου με σκοπό την εκπαίδευση τεχνολογιών ή συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης. Το παρόν έργο προστατεύεται από τη διαδικασία εξόρυξης κειμένου και δεδομένων (Άρθρο 4(3) Οδηγία (ΕΕ) 2019/790). Eκδόσεις ΜΕΤAΙΧΜΙO Ιπποκράτους 118, 114 72 Αθήνα τηλ.: 211 3003500 metaixmio.gr • [email protected] Κεντρική διάθεση Ασκληπιού 18, 106 80 Αθήνα τηλ.: 210 3647433 Bιβλιοπωλεία ΜΕΤAΙΧΜΙO Aσκληπιού 18, 106 80 Aθήνα τηλ.: 210 3647433 Πολυχώρος, Ιπποκράτους 118, 114 72 Αθήνα, τηλ.: 211 3003580, fax: 211 3003581
Εουλάλια Κανάλ Εικόνες Τόνι Γκαλμές Μετάφραση Iωάννα Καπετάνου
9 Ο Αρκούδος είχε κάτι στα μάτια, σαν ένα σύννεφο που ετοιμάζεται για βροχή. – Από τότε που γύρισες από τη φωλιά του Ασβού, σε βλέπω κάπως άχρωμο, του είπε η Αρκούδα. – Τι θέλεις να πεις; ρώτησε προβληματισμένος ο Αρκούδος. – Ε, να, τα χρώματά σου έχουν ξεθωριάσει. Ο Αρκούδος κοιτάχτηκε στον καθρέφτη. Ήταν αλήθεια, όλο του το σώμα ήταν ασπρόμαυρο. – Ίσως τα έχασες στον δρόμο ή στη φωλιά του Ασβού, του είπε η Αρκούδα.
11 Ο Αρκούδος δεν ήθελε να ξαναπάει στη φωλιά του Ασβού. Ούτε να σκεφτεί τον καβγά τους. Ή τα λόγια που είχαν ανταλλάξει. Ήθελε να τα σβήσει όλα. Μακάρι να είχε μια γόμα για να σβήσει από τον κόσμο όλα τα πράγματα που δεν του άρεσαν και να αφήσει μόνο τα καλά! Τα λιλά και κίτρινα λουλούδια που φύτρωναν γύρω από την κερασιά. Ή τα φιλιά της Αρκούδας, σαν πέταλα στο μάγουλό του. Θα πήγαινε μέχρι το ποτάμι. Ίσως τα χρώματα να του είχαν πέσει όταν πλησίασε να κοιτάξει τα κόκκινα ψάρια.
12 Γύρω του όλα είχαν χρώματα, αλλά αυτός όχι. Ο ουρανός ήταν γαλάζιος, ο ήλιος κόκκινος και ο βάτραχος πράσινος. Χωρίς χρώματα, η Αρκούδα και οι φίλοι του θα τον έβρισκαν άσχημο και βαρετό. Κατεβαίνοντας το ποτάμι, είδε στο νερό κάτι στρογγυλό που επέπλεε και με ένα ξύλο το έφερε κοντά στην όχθη. Ήταν ένα λάστιχο αυτοκινήτου. Τι περίεργο! Τι δουλειά είχε μέσα στο ποτάμι; Ίσως είχε παρασυρθεί από την καταιγίδα της προηγούμενης νύχτας.
15 Αν είχε ένα σχοινί, θα μπορούσε να φτιάξει μια κούνια και θα κουνιόταν με την Αρκούδα κάτω από το φως του φεγγαριού. Έβαλε τη ρόδα στο κεφάλι του και γύρισε στο σπίτι. Έτσι, χωρίς χρώματα. Δεν ήθελε να τα ψάξει μόνος. Και δεν είχε σκοπό να ρωτήσει τον Ασβό, τώρα που ήταν μαλωμένοι. Ποιος θα μπορούσε να τον βοηθήσει; Η Αρκούδα ήταν απασχολημένη και ο Σκίουρος ήταν σε ταξίδι και ποιος ξέρει πότε θα γύριζε… Και ο Λύκος; Πού να ήταν; Είχαν μέρες να μάθουν νέα του, σαν να τον είχε καταπιεί η γη… Όμως αν του είχε συμβεί κάτι; «Αν δεν έρθει αυτός, πήγαινε να τον δεις εσύ» του είχε πει η Αρκούδα. Ο Λύκος ζούσε κάπως μακριά, και για να φτάσει εκεί ο Αρκούδος έπρεπε να ανέβει έναν πολύ απότομο λόφο, αλλά ήταν πρόθυμος να το κάνει.
16 Την επόμενη μέρα το πρωί έβαλε το σακίδιό του στην πλάτη και άρχισε να ανεβαίνει τον λόφο. Το τελευταίο κομμάτι το έκανε λαχανιάζοντας και με τη γλώσσα έξω. Πώς του είχε έρθει του Λύκου να ζήσει σε φωλιά στην κορυφή του λόφου; – Λύκε! φώναξε. Είσαι εδώ; – Μέσα είμαι. Πέρνα, πέρνα, είπε βιαστικά ο Λύκος. Ο Αρκούδος άνοιξε την πόρτα και μπήκε. Όλο το μέρος ήταν άνω κάτω, γεμάτο κάλτσες και καπέλα, κατσαρόλες και ποτήρια, ψαροκόκαλα και κουκούτσια βερίκοκου σκορπισμένα παντού. Και βρομούσε απίστευτα.
18 – Αχ, Αρκούδε, τι χαρά που σε βλέπω! αναφώνησε ο Λύκος. – Έλα, Λύκε, τι σου συνέβη; – Κοίτα… Ήθελα να πιάσω ένα κουνούπι, γλίστρησα και πλαφ! Ο Αρκούδος έξυσε το κεφάλι. Δεν ήξερε αν έπρεπε να γελάσει ή να κλάψει. – Και δεν έχεις κανέναν να σε βοηθήσει; – Οι άλλοι λύκοι με αγνοούν, λένε ότι ένας λύκος δεν μπορεί να είναι φίλος με αρκούδες, ούτε με ασβούς ούτε με σκίουρους… Ότι δεν είμαι γνήσιος λύκος, επειδή κάνω παρέα μ’ εσάς. – Τι ανοησία! είπε ο Αρκούδος. – Και αν ήξεραν ότι… ξεκίνησε να λέει ο Λύκος, αλλά σταμάτησε. – Αν ήξεραν τι; – Όχι, τίποτα. Είναι μυστικό… είπε με τρεμάμενη φωνή ο Λύκος και πρόσθεσε σαν να μη συνέβαινε τίποτα: Ε, δεν πιστεύω να έχεις καθόλου φαγητό σ’ αυτό το σακίδιο; – Έχω, πάμε έξω να δούμε τα σύννεφα και να τσιμπήσουμε κάτι, πρότεινε ο Αρκούδος. ISBN: 978-618-03-4476-9 ΒΟΗΘ. ΚΩΔ. MHX/ΣΗΣ 84476 από 5 ετών Ο Αρκούδος έχει χάσει τα χρώματά του. Δεν ξέρει πού. Δεν ξέρει πώς. Όλα γύρω του έχουν χρώματα, αλλά αυτός όχι. Πρέπει λοιπόν να βγει να τα ψάξει, αλλά δε θέλει να το κάνει μόνος του. Έτσι, παίρνει το σακίδιό του και πηγαίνει στη φωλιά του Λύκου για να ζητήσει βοήθεια. Έχει μέρες να δει τον φίλο του και φτάνοντας διαπιστώνει ότι ο Λύκος έχει σπάσει το πόδι του και ότι κάτι τον απασχολεί… Η Εουλάλια Κανάλ και ο Τόνι Γκαλμές ενώνουν ξανά τις δυνάμεις τους για να δημιουργήσουν μια καινούρια ιστορία γι’ αυτή την αξιαγάπητη παρέα φίλων. Μια αφήγηση με μικρή δόση μυστηρίου, που μεταμορφώνεται σε έναν χαμηλόφωνο και τρυφερό ύμνο στην αγάπη. Κυκλοφορεί επίσης
www.metaixmio.grRkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=