ΟΙ ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ ΜΑΣ 19 νομίας ήταν το σύστημα πρόβλεψης της επόμενης σεληνιακής έκλειψης. Χρησιμοποιώντας τον κύκλο του Σάρου, γνώριζαν ότι για κάθε δεδομένη έκλειψη θα υπήρχε μια περίπου πανομοιότυπη σε χρόνο, διάρκεια και ένταση σχεδόν 18 χρόνια, 11 ημέρες και οκτώ ώρες αργότερα. Αυτή η γνώση –ότι τα άστρα και οι πλανήτες κινούνταν σε τακτικά, επαναλαμβανόμενα μοτίβα– υπήρξε αποκαλυπτική. Η τήρηση εκτενών αρχείων των κινήσεών τους για μεγάλες χρονικές περιόδους είχε δώσει στους Βαβυλωνίους ένα ισχυρό νέο εργαλείο∙ μπορούσαν να προβλέπουν τις θέσεις των ουράνιων σωμάτων με πολύ μεγαλύτερη ακρίβεια από ποτέ άλλοτε, και αυτό κατέστη ένας μηχανισμός εξουσίας και ελέγχου για τους ηγεμόνες. Δεδομένου ότι οι σεληνιακές εκλείψεις, που καθόριζαν τη μοίρα των βασιλέων, μπορούσαν πλέον να προβλεφθούν, οι Βαβυλώνιοι δεν ήταν εντελώς αβοήθητοι μπροστά στη θεϊκή δυσαρέσκεια – οι επικείμενες καταστροφές ήταν εφικτό να αποτραπούν, αν γίνονταν γνωστές εκ των προτέρων. Έτσι, οριζόταν ένας αντικαταστάτης βασιλιάς την περίοδο που η ζωή του μονάρχη θεωρούνταν ότι κινδύνευε, και ο αναπληρωτής του «απορροφούσε» την οργή των θεών, προστατεύοντας τη ζωή του ηγεμόνα. Όταν ο κίνδυνος περνούσε, ο αντικαταστάτης στερούνταν όλα τα βασιλικά διακριτικά του και συχνά παραδιδόταν «στη μοίρα του» – με άλλα λόγια, εκτελούνταν. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, ο οιωνός μετατρεπόταν σε αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Η ικανότητα των Βαβυλωνίων να προβλέπουν τα ουράνια φαινόμενα σηματοδότησε την πρώτη προσπάθεια της ανθρωπότητας να επινοήσει ένα συστηματικό πλαίσιο για την κατανόηση
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=