Νάξος 17 συναντά ένα βραχώδες ύψωμα πάνω στο οποίο δεσπόζει ένα εκκλησάκι. Μια ξύλινη, υπερυψωμένη ράμπα συνδέει τον ναό με τον δρόμο. Μπροστά από τη ράμπα ένα τελευταίο κομμάτι αμμουδιάς. Στην άλλη μεριά, ένα μικρό κεδρόδασος, απρόσμενα εσωστρεφές και αποκομμένο από τον βόμβο της τουριστικής ζωής που το περιβάλλει. Όντας προστατευόμενος βιότοπος, το κεδρόδασος αποτελεί ασπίδα προστασίας για αυτό το κομμάτι της παραλίας. Εδώ δεν θα χτιστεί ποτέ κάποιο μαγαζί, η αμμουδιά δεν θα καταληφθεί ποτέ από ξαπλώστρες και οι γυμνιστές θα έχουν πάντα την πρωτοκαθεδρία. Μόνιμοι κάτοικοι του μικρού δάσους είναι τα αγριοκούνελα. Υπάρχουν όμως και μερικοί περιστασιακοί επισκέπτες: άντρες όλων των ηλικιών που πηγαινοέρχονται μεταξύ παραλίας και δαιδαλώδους δασύλλιου εις αναζήτηση ομοερωτικών περιπετειών. Την ίδια στιγμή, το ειδυλλιακό αυτό μέρος αποτελεί δημοφιλή επιλογή για γαμήλιες τελετές. Η πορεία κατά μήκος της ράμπας, με τους κέδρους εξ αριστερών και την παραλία εκ δεξιών συνθέτουν ένα ανάρπαστο σκηνικό για την άφιξη της νύφης. Εύστοχα θα παρατηρούσε κανείς πως οι τεμνόμενες διαδρομές των ετερόκλητων επισκε-
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=