Η τέλεια καταιγίδα

Η ΤΕΛΕΙΑ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ: ΤΟ ΝΑΤΟ ΜΕΤΑ ΤΗΝ 11η ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 14 τικός των Εργατικών, βουλευτής, Υπουργός Άμυνας στην Κυ- βέρνηση Blair, λόρδος, μέλος της Βουλής των Λόρδων και Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ . Άνδρας με πολιτική κρίση, πηγαίο χιούμορ, ιδιαίτερα άνετος στις προσωπικές σχέσεις, και πεπεισμένος για την ανάγκη διατήρησης των διατλαντικών σχέσεων και, ταυτόχρονα, για την αναδιοργάνωση και ενδυ- νάμωση των ευρωπαϊκών στρατιωτικών δομών, ήταν ο σωστός άνθρωπος στη σωστή θέση κατά τα εξαιρετικά δύσκολα για τη Συμμαχία πρώτα χρόνια του 21 ου αιώνα. Η κατάσταση στα Δυτικά Βαλκάνια, στα οποία η Συμμαχία είχε παρέμβει για πρώτη φορά στην ιστορία της στρατιωτικά με έντονους βομβαρδισμούς το 1995 στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη και το 1999 κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Κόσοβο, και μάλιστα χωρίς έγκριση του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνω- μένων Εθνών, παρουσίαζε μεταπολεμική ύφεση και κόπωση, παρέμενε όμως στην εβδομαδιαία ημερήσια διάταξη του Βο- ρειοατλαντικού Συμβουλίου (North Atlantic Council – NAC ), χωρίς να εμφανίζει τους πρώτους μήνες από την ανάληψη των καθηκόντων μου εξάρσεις. Αντίθετα, η πλειοψηφία των Μόνιμων Αντιπροσώπων έπασχε ακόμη, δέκα χρόνια μετά την κατάρρευση του τείχους του Βερολίνου, από το σύνδρομο της σοβιετικής απειλής. Το θέμα που τους απασχολούσε ήταν η μείωση της επιρροής της Ρωσίας στην Ευρώπη, η διπλωματική απομόνωσή της και ο εγκλωβισμός στα γεωγραφικά όριά της. Στην καθημερινή ζωή, η τακτική αυτή μεταφραζόταν σε ατέλειωτες συζητήσεις για τη λήψη μέτρων περιορισμού της οποιασδήποτε δραστηριότητας του ρώσου στρατιωτικού εκπροσώπου στο SHAPE (Supreme Headquarters Allied Powers Europe), το Συμμαχικό Στρατη-