Σύντομη ιστορία του κόσμου

Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΚΡΗΞΗ 27 αιώνιο, τότε θα βρίσκαμε και πράγματα ηλικίας 105 δισεκατομ- μυρίων ή 802 τρισεκατομμυρίων ετών. Δεύτερον, το γεγονός ότι η φυσιολογική ύλη του Σύμπαντός μας αποτελείται κυρίως από υδρογόνο και ήλιον είναι ακριβώς αυτό που θα περίμενε να δει κανείς αν το διαστελλόμενο Σύ- μπαν ήταν υπερβολικά καυτό για λίγες σύντομες στιγμές, αλλά μετά ψυχόταν γρήγορα χωρίς να έχουν αρκετό χρόνο για να σχηματιστούν τα πιο βαρέα στοιχεία. Και πάλι, αν το Σύμπαν ήταν απείρως παλιό και απείρως μεγάλο, δεν θα μπορούσαμε να εξηγήσουμε με σαφήνεια γιατί είναι αυτή που είναι η χημική σύσταση του Σύμπαντος. Σε ένα άπειρο Σύμπαν με μια αιωνιό- τητα αστέρων να εκρήγνυνται σε υπερκαινοφανείς αστέρες, δεν θα υπήρχε σαφής λόγος να μην περιμένουμε ότι θα υπάρχουν στο Σύμπαν ίσες ποσότητες χρυσού και υδρογόνου. Τρίτον, κατά τη δεκαετία του 1920 ο Έντουιν Χαμπλ χαρτο- γράφησε τον Κόσμο και ανακάλυψε ότι, καθώς διαστέλλεται το Σύμπαν, οι περισσότεροι γαλαξίες απομακρύνονται από μας. Το λογικό συμπέρασμα από αυτό, όπως έδειξαν και οι υπολογισμοί του Χαμπλ, ήταν ότι όλοι οι γαλαξίες στο Σύμπαν θα πρέπει κάποτε να ήταν ενωμένοι όλοι μαζί σε ένα και μόνο σταθερό σημείο. Παρά την ανακάλυψη αυτή, η θεωρία της Μεγάλης Έκρηξης δεν ήταν η επικρατέστερη κοσμολογική θεωρία για δεκαετίες μετά. Κι έτσι φτάνουμε στο τέταρτο και πιο σημαντικό τεκμήριο: την κοσμική μικροκυματική ακτινοβολία υποβάθρου που προέ- κυψε 380.000 χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξη. Αν ίσχυε η θεω- ρία της Μεγάλης Έκρηξης, τότε το συνονθύλευμα από ύλη και