ΕΙΣΑΓΩΓΗ 17 Είναι εξίσου γνωστό ότι για καθεμιά από τις μνημειώδεις αυτές ιδέες υπάρχει τουλάχιστον ένα γεγονός που τους αντιτίθεται: οι ιδέες της ελευθερίας και της ισότητας, και το γεγονός της δουλείας και του ρατσιστικού συστήματος που ονομάστηκε «Τζιμ Κρόου», το οποίο τις αντικατέστησε∙ η ιδέα μιας δημοκρατικής πολιτείας και το γεγονός της αμερικανικής αυτοκρατορίας∙ η ιδέα ‒ή, καλύτερα, η ιδεατή εικόνα‒ μιας πόλης «πάνω στον λόφο» (ο πρόεδρος Ρόναλντ Ρέιγκαν θα την αποκαλούσε «λαμπερή») και το γεγονός της ενδημικής φτώχειας και της εγκληματικότητας∙ η ιδέα ενός έθνους «υπό την προστασία του Θεού» και το γεγονός της λατρείας των χρημάτων∙ οι ιδέες του Διαφωτισμού και το γεγονός ότι το 1/3 του πληθυσμού δεν αποδέχεται την επιστήμη της εξέλιξης. Ο Γουόλτ Γουίτμαν, ο «ποιητής της αμερικανικής δημοκρατίας», υπήρξε φανατικός υπέρμαχος της ελευθερίας και της ισότητας, αλλά θεωρούσε πως οι Αφροαμερικανοί δεν πρέπει να έχουν δικαίωμα ψήφου. «Είμαι γεμάτος αντιφάσεις» δικαιολογήθηκε ο Γουίτμαν ‒ όπως όλοι μας, όπως και κάθε κράτος. Δεν υπάρχει, όμως, χώρα στην οποία οι αντιφάσεις να είναι τόσο έντονες όσο στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το σύνθημα ότι «δεν υπάρχουν κόκκινες [των Ρεπουμπλικανών] και μπλε [των Δημοκρατικών] πολιτείες, παρά μόνο οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής» δεν είναι παρά ένας προφανής μύθος. Όχι μόνο υπάρχουν κόκκινες και μπλε πολιτείες, αλλά υπάρχουν και πολιτείες, καθώς και περιοχές εντός των πολιτειών, με βαθιές διαφορές όσον αφορά την ιστορία, την κουλτούρα, τη γλώσσα και το βιοτικό επίπεδο.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=