Τα παιδιά του Ήλιου 31 θερμό και πιο υγρό από την Κορέα και το ρύζι αναπτυσσόταν καλύτερα εκεί. Σε άλλα μέρη του κόσμου, οι κυνηγοί-συλλέκτες στράφηκαν γρήγορα στη γεωργία. Όμως οι ευημερούντες Τζόμον δεν χρειάστηκε να το κάνουν. Έπειτα, γύρω στo 400 π.Χ., η ζωή άλλαξε ξαφνικά και δραματικά. Καθώς ο πληθυσμός των Τζόμον μειωνόταν, ο αγροτικός πληθυσμός της Κορέας σημείωνε ιδιαίτερη αύξηση και άρχισαν να καταφθάνουν κύματα μεταναστών σε μεγαλύτερους αριθμούς από ποτέ άλλοτε. Ορισμένοι ήταν πρόσφυγες που δραπέτευαν από τις συνεχείς πολεμικές συγκρούσεις στην Κορέα. Οι νεοφερμένοι ήταν πιο ψηλοί, πιο αδύνατοι και με πιο λεπτό πρόσωπο από τους Τζόμον. Έφεραν μαζί τους χάλκινα και σιδερένια εργαλεία και άρχισαν να κατασκευάζουν ξύλινα φτυάρια, τσάπες και άροτρα και να σκάβουν και να αρδεύουν ορυζώνες. Και έτσι ήρθε η Εποχή του Σιδήρου. Όπως και οι Τζόμον, οι νεοφερμένοι έφτιαχναν αγγεία. Ήταν πιο απέριττα από τα αγγεία των Τζόμον: καθαρά, λειτουργικά, λεία σχήματα, ψημένα σε υψηλότερες θερμοκρασίες μέχρι να αποκτήσουν καστανοκόκκινο χρώμα. Οι αρχαιολόγοι ονόμασαν τον νέο αυτό τρόπο ζωής Γιαγιόι, από τη συνοικία του Τόκιο όπου ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά η κεραμική τους το 1884. Οι Τζόμον άρχισαν επίσης να καλλιεργούν ρύζι, αλλά σιγά σιγά οι νεοφερμένοι κυριάρχησαν. Ορισμένοι από αυτούς ήρθαν σε επιγαμία, αλλά τελικά οι Τζόμον παρέμειναν κυρίως στον βορρά. Οι Αϊνού του Χοκάιντο είναι πιθανότατα απόγονοί τους και διατηρούν πτυχές του πολιτισμού τους, όπως τα τατουάζ
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=