ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ 36 λόγησης ανακοίνωσαν ότι θα υποβαθμίσουν σημαντικό ποσοστό των subprimes. Τον Αύγουστο η κρίση ξέσπασε ανοιχτά, τα επιτόκια εκτοξεύτηκαν, η διατραπεζική αγορά πάγωσε και τράπεζες όπως η Northern Rock, η UBS, η Citigroup, η Merrill Lynch δήλωσαν σημαντικές απώλειες. Θα χρειαστούν οι πρώτες μαζικές παρεμβάσεις των κρατών και των κεντρικών τραπεζών για να κατευναστεί προσωρινά η αναταραχή. Η ηρεμία κράτησε λίγο, καθώς από τον Μάρτιο του 2008 η κρίση επανήλθε και οι κρατικές παρεμβάσεις χρειάστηκε να είναι όλο πιο εκτεταμένες. Το «θεαματικότερο» όμως γεγονός θα συμβεί τον Σεπτέμβριο του 2008, όταν θα πτωχεύσει ο τραπεζικός επενδυτικός κολοσσός Lehman Brothers, ενώ η επίσης ισχυρή Merrill Lynch κατάφερε να εξαγοραστεί ώστε να μην έχει την ίδια τύχη. Αυτές ήταν κάποιες από τις εξελίξεις που άλλαξαν τον τραπεζικό χάρτη της Αμερικής. Τις ίδιες όμως μέρες η κρίση ξεσπούσε και σε άλλες χώρες. Στην απόμακρη Ισλανδία χρεοκόπησαν και οι τρεις σημαντικές τράπεζες. Στην Ιρλανδία η κεντρική τράπεζα υποχρεώνεται να εγγυηθεί το σύνολο των καταθέσεων και λίγο αργότερα να εθνικοποιήσει μία από τις μεγαλύτερες τράπεζες της χώρας. Σε εθνικοποιήσεις και διασώσεις θα προχωρήσουν η Βρετανία και η Γερμανία. Τελικά, η χρηματοπιστωτική μορφή της παγκόσμιας κρίσης θα καταλαγιάσει στα μέσα του 2009 χάρη στην πρωτοφανή και πολύμορφη στήριξη των κρατών στις τράπεζες, στις επιχειρήσεις και την οικονομία γενικότερα, που έφτασε μερικά τρισεκατομμύρια δολάρια. Η όλη παρέμβαση χαρακτηρίστηκε «κεϋνσιανισμός έκτακτης ανάγκης»
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=